Antoni Wiktor Emanuel Hardy (ur. 26 stycznia 1909, zm. ?) – oficer rezerwy piechoty Wojska Polskiego II RP. Mianowany przez Prezydenta RP na uchodźstwie majorem Polskich Sił Zbrojnych, działacz emigracyjny.

Życiorys Urodził się 26 stycznia 1909. W Wojsku Polskim II RP został awansowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 grudnia 1932. W 1934 był oficerem rezerwowym 24 Pułku Piechoty i był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kamionka Strumiłowa.

Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zamieszkał w Coventry, gdzie pod koniec lat 40. był oficerem łącznikowym Polaków przebywających w różnych obozach na obszarze Wielkiej Brytanii. Był współzałożycielem powołanego 3 maja 1948 w Wyken Croft Camp Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, Koło nr 3991, którego był prezesem od 1950 do 1951, a ponadto był przewodniczącym tamtejszego Komitetu Domu KombatantaA. Olinkiewicz: Koło SPK w Coventry, [w:] PMKCov-40lat, s. 36.. W jego domu odbywało się nauczanie polskich dzieci (języka polskiego uczyła Janina Hardy), później był nauczycielem i dyrektorem Polskiej Szkoły Sobotniej w Coventry. W 1957 został awansowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień kapitana piechoty. Do 21 maja 1982 w stopniu majora sprawował stanowisko delegata rządu RP na uchodźstwie w Coventry.

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1977) Złoty Krzyż Zasługi (3 maja 1961)W 1961 pozostawał w stopniu kapitana, zob.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Delegaci terenowi rządu RP na uchodźstwie Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Coventry Kategoria:Majorowie mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej