Krzysztof Turowski (ur. 6 czerwca 1948 w Łodzi) – polski dziennikarz, telewizyjny, radiowy i prasowy, publicysta, felietonista. Związany z Polską Telewizją, telewizją Polsat i tygodnikiem Rzeczpospolita
Działalność społeczna i polityczna 1980–1981 Działacz „Solidarności”, delegat na I Zjazd „S”, w II Turze członek prezydium zjazdu, członek Krajowej Komisji „S” Radia i Telewizji 1981–1982 Internowany w Sieradzu i Łowiczu Od X 1982 do XI 1981 – na emigracji we Francji Współpracownik paryskiego biura „Solidarności” Administrator Stowarzyszenia „Kontakt” Pracownik Biblioteki Polskiej w Paryżu i twórca tamtejszych zbiorów prasy podziemnej Doktorat na Uniwersytecie Paryż II z historii prasy podziemnej w Polsce w stanie wojennym, a szczególnie „Tygodnika Mazowsze” Współpracownik Radia Wolna Europa”, RFI, miesięcznika „Pomost”, „Dziennika Polskiego” w Londynie, „Kontaktu” Członek „Niepodległość i Demokracja” Działacz CSSO (Światowe Porozumienie Organizacji Wspierających „Solidarność” – CSSO (Conference of Solitadrity Support Organisations)., przewodniczący tej organizacji na Europę Organizator konwojów do Polski i manifestacji na rzecz poparcia „S” we Francji 2008–2011 Członek zarządu Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Kariera zawodowa od maja 2012 do 31.07.2016 – Radca, szef Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji w Brukseli 2006–2012 Publicysta – z-ca Redaktora Naczelnego TV BIZNES 2008–2011 Członek zarządu Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich 2006–2007 Korespondent belgijskiego radia BFM 2005–2006 Doradca do spraw mediów Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej 1997–2005 Dyrektor Polskiego Ośrodka Informacji Turystycznej w Brukseli, odpowiedzialny za promocję Polski w Belgii, Luksemburgu, instytucjach Unii Europejskiej i NATO. Współpracownik Polskiego Radia i dwutygodnika „Polska-Unia”. 1996–1997 Dyrektor ds. PR w XIII NFI Fortuna SA 1995–1996 Odpowiedzialny za sprawy PR i lobbingu w „Polskapresse” – polskiej grupie prasowej posiadającej 13 tytułów prasy lokalnej, należącej do „Passauer Neue Presse”. 1991–1997 Współpracownik Telewizji Polskiej, autor i animator pierwszego w TVP talk-show „Godzina szczerości”, nadawanego w prime time w Programie II TVP. Jego gośćmi było wiele popularnych postaci życia politycznego, społecznego i kulturalnego, od premierów rządów poczynając. Od marca do grudnia 1997 – nowy talk-show „Barwy życia” 1991–1995 Korespondent warszawski (grand reporteur) francuskiego dziennika „Le Figaro” 1990–1991 Korespondent Polskiego Radia, TVP i „Rzeczpospolitej” w Paryżu i Brukseli 1989–1995 Doradca Grupy Prasowej Roberta Hersanta, asystent wiceprezydenta Grupy, pana Michela d’Ornano ds. inwestycji w Polsce, aktywny uczestnik negocjacji podczas zakupu dziennika „Rzeczpospolita” i kilku dzienników lokalnych, specjalista Grupy ds. public relations i lobbingu. W 1991 roku I zastępca prezesa spółki „Presspublica” z ramienia partnera francuskiego 1970–1981 Dziennikarz i reporter w Polskim Radio w Koszalinie, Łodzi i Warszawie
Kategoria:Polscy dziennikarze telewizyjni Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Polsatem Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi