thumb|Po prawej miejsce spoczynku kmdr. Stanisława Niewiarowskiego. Po lewej nagrobek ks. Antoniego Niewiarowskiego i Jana Niewiarowskiego Stanisław Niewiarowski herbu PółkozicW ewidencji wojskowej był określany jako Stanisław I Niewiarowski I. (ur. 26 maja 1879, zm. 25 lipca 1935 w Warszawie) – komandor Marynarki Wojennej.

Życiorys Urodził się 26 maja 1879Datę urodzenia 26 maja 1879 wskazał Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Koresponduje ona z informacją w nekrologu w Kurierze Warszawskim, informującą o zgonie Stanisława Niewiarowskiego w 1935 roku w wieku 55 lat. Inne daty urodzenia podało Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie – 26 maja 1876, zob. .

Z dniem 10 listopada 1918 roku został przydzielony do Departamentu Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 6 lutego 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych korpusów wschodnich i byłej armii rosyjskiej i zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownikaDzienniki Rozkazów Wojskowych: nr 16 z 13 lutego 1919 roku, s. 401 i nr 18 z 18 lutego 1919 roku, s. 445..

Od 22 listopada 1920 do 25 października 1921 w stopniu komandora był komendantem Kadry Marynarki Wojennej w Toruniu. Był szefem biura KTZ. Został zweryfikowany w stopniu komandora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy rzeczno-brzegowych. W 1923, 1924 był przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII jako oficer zatrzymany w służbie czynnej. W maju 1924 roku został odkomenderowany do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto II celem odbycia praktyki poborowej do dnia 1 września tego roku. W 1934 jako komandor stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Był żonaty, miał dzieci. Zmarł 25 lipca 1935 roku w Warszawie (kwatera A16-1-2). Został pochowany 29 lipca 1935 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. W tym samym miejscu został pochowany Napoleon Aleksander Niewiarowski (zm. w 1938 w wieku 28 lat), zaś tuż obok ks. Antoni Niewiarowski (1874-1927, dziekan generalny Wojska Polskiego) i Jan Niewiarowski (zm. 1933, powstaniec styczniowy).

Zobacz też Niewiarowscy

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Komandorowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Toruniem Stanisław Kategoria:Oficerowie korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy oficerowie rosyjskiej marynarki wojennej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1935