Peter England (ur. 9 listopada 1993 w Birmingham w Anglii) – brytyjski profesjonalny wrestler, obecnie występujący w federacji WWE. W WWE oraz federacjach niezależnych występował pod pseudonimem ringowym Pete Dunne, a obecnie występuje pod pseudonimem ringowym Butch.
Dunne zaczął treningi w 2005 w wieku 12 lat, po czym zadebiutował jako profesjonalny wrestler dwa lata później. Od tego czasu pracuje dla różnych promocji umiejscowionych w Wielkiej Brytanii, na przykład Progress Wrestling, Revolution Pro Wrestling (RPW) czy też Insane Championship Wrestling (ICW). W Niemczech pracował dla Westside Xtreme Wrestling (wXw), w Stanach Zjednoczonych dla Pro Wrestling Guerrilla (PWG), a także w Japonii dla Michinoku Pro Wrestling. Obecnie jest w posiadaniu Progress World Championship.
Kariera profesjonalnego wrestlera Treningi i wczesna kariera (2006–2011) Dunne rozpoczął treningi w 2005 w wieku 12 lat; pomagał mu w tym jego trener Steve „Psycho” Edwards. Dunne stwierdził, że od Edwardsa nauczył się jedynie podstaw. Zadebiutował jako profesjonalny wrestler podczas 2007 Holbrooks Festival w Coventry, gdzie zapoznał się i po raz pierwszy zawalczył z Markiem Andrewsem. Później trenował wraz z Maxem Angelusem i zaczął występować podczas lokalnych show umiejscowionych w Birmingham.
Dunne występował jako zamaskowany Tiger Kid do stycznia 2010, gdzie po tej dacie zaczął występować jako Pete Dunne wskutek przegranej w hair vs. mask matchu z Helixem na gali Riot Act Wrestling. Dołączył do dywizji tag team wraz ze swoim scenariuszowym bratem, Damianem Dunnem. Większość kariery spędził na występach w mniejszych niezależnych organizacjach, przy tym trenując wraz ze swoim przyjacielem Markiem Andrewsem. Zaczął występować regularniej w 2011, między innymi występując w Irlandii dla Dublin Championship Wrestling, w Walii dla Celtic Wrestling & Welsh Wrestling, a także Szkocji w PBW.
Attack! Pro Wrestling (2011–2016) Aby zwiększyć ilość występów dla siebie i jego przyjaciół, w 2011 Dunne i Jim Lee otworzyli federację Attack! Pro Wrestling, dzięki czemu Dunne mógł występować tam w weekendy. W sierpniu 2011 zawalczył w czteroosobowym turnieju „Elder Stein Invitational”, gdzie w finale przegrał z Markiem Andrewsem. Federacja zaczęła organizować również gale w Cardiff i Bristolu, podczas których Dunne występował w roli face'a i najczęściej walczył z Andrewsem. Przed przejściem Andrewsa do Total Nonstop Action Wrestling (TNA) w styczniu 2015, Dunne przeszedł heelturn poprzez atak na swoim dotychczasowym rywalu. W 2015 i 2016 posiadał ATTACK! 24/7 Championship i bronił mistrzostwa w walkach z Eddiem Dennisem i Wild Boarem. Stracił tytuł na rzecz sędziego Shaya Pursera, co doprowadziło do rywalizacji z konferansjerem i współzałożycielem federacji, Jimem Lee. 20 listopada 2016, Pete przegrał w five-on-five elimination matchu, przez co ze względu na określoną wcześniej stypulację, musiał opuścić federację.
Michinoku Pro Wrestling (2013) W 2013, Dunne spędził trzy miesiące podróżując z wrestlerami japońskiej federacji Michinoku Pro Wrestling; w debiucie wraz z Jasonem Larusso pokonali Bad Boys (Daichiego Sasakiego i Majimaru), lecz kolejnej nocy przegrali z Brahman Brothers. Dunne przegrał dwie kolejne walki, lecz zdołał pokonać Ayumu Gunjiego. Ostatnia walka odbyła się 5 maja, gdzie on i Larusso zostali pokonani przez Yapper Mana 1 i Yapper Mana 2.
Revolution Pro Wrestling (2014; od 2016) Dunne zadebiutował dla Revolution Pro Wrestling 10 maja 2014, gdzie wraz z F.S.U (Markiem Andrewsem i Eddiem Dennisem) przegrali z The Revolutionists (Sha Samuelsem, Joshem Bodomem i Terrym Frazierem). W styczniu 2016 podczas gali Live At The Cockpit 5 pokonał El Ligero, a następnie Morgana Webstera, dzięki czemu zdobył RPW British Cruiserweight Championship. Dunne posiadał mistrzostwo do lipca, lecz wcześniej zdołał bronić go w walkach z Websterem, Sonjay Duttem, ACH, Mikiem Baileyem i Mattem Crossem, lecz przegrał z Willem Ospreayem podczas gali Summer Sizzler. Dunne zawalczył również na gali Global Wars UK, gdzie pierwszej nocy przegrał z Yujim Nagatą, zaś dobę później z Tomohiro Ishiim. 21 stycznia 2017 przegrał z gwiazdą federacji New Japan Pro-Wrestling (NJPW) Yoshi-Hashim.
Progress Wrestling (2014; od 2016) Dunne zadebiutował w federacji Progress podczas gali Chapter 13 z 18 maja 2014, gdzie pokonał Robbiego X. Cztery miesiące później powrócił do federacji i przegrał z Morganem Websterem. Jego kolejny występ odbył się w kwietniu 2016 podczas gali Chapter 28, gdzie wraz z Damianem Dunnem pokonali Trenta Sevena i Tylera Bate'a. Podczas gali Chapter 29, Dunne przegrał z Jackiem Gallagherem i nie zakwalifikował się do turnieju Cruiserweight Classic organizowanego przez WWE. Podczas Chapter 30 wziął udział w pierwszej rundzie turnieju Super Stong Style 16 Tournament i przegrał z Markiem Haskinsem. Podczas gali Chapter 33 odwrócił się od swojego tag team partnera Damiana Dunne’a i sprzymierzył z Trentem Sevenem; byli znani jako British Strong Style. Dunne i Seven pokonali The London Riots (Jamesa Davisa i Roba Lyncha) podczas gali Chapter 36, zdobywając Progress Tag Team Championship.
Podczas gali Chapter 39 odbył się 7-osobowy eliminacyjny turniej o zawieszony Progress World Championship. Dunne pokonał Jimmy’ego Havoca i stał się nowym posiadaczem mistrzostwa po tym, jak Tyler Bate wszedł do ringu i zaatakował Havoca, stając się trzecim członkiem British Strong Style. Podczas kolejnej edycji gali, Dunne pokonał Zacka Sabre Jr. 16 grudnia, Dunne’owi i Sevenowi odebrano tytuły tag team, kiedy to chcieli przyłączyć Bate'a jako trzeciego posiadacza mistrzostwa. Podczas gali Chapter 41, Seven i Bate odzyskali tytuły tag team, zaś Dunne pokonał Fabiana Aichnera i obronił Progress World Championship Dunne lost by disqualification to Jimmy Havoc at Chapter 43, but the championship did not change hands. Dunne, Seven i Bate przegrali z Havocem, Markiem Haskinsem i Morganem Websterem podczas gali Chapter 44. Dunne zdołał obronić tytuł pokonując Havoca w no-disqualification matchu podczas kolejnej edycji gali, zaś miesiąc później pokonał Marka Andrewsa. Podczas Chapter 47, Dunne, Seven i Bate obronili tytuły pokonując Ringkampf (Axela Dietera Jr., Timothy’ego Thatchera i Waltera) w sześcioosobowym tag-team matchu.
WWE (od 2016) 15 grudnia 2016 zostało ogłoszone, że Dunne wystąpi w 16-osobowym turnieju WWE United Kingdom Championship Tournament koronującego inauguracyjnego posiadacza WWE United Kingdom Championship. Podczas pierwszej nocy z 14 stycznia, Dunne pokonał Roya Johnsona w pierwszej rundzie, zaś dobę później pokonał Sama Gradwella w ćwierćfinale i Marka Andrewsa w półfinale, lecz w ostatnim szczeblu turnieju przegrał z pierwszym mistrzem Tylerem Batem. 22 lutego podczas odcinka tygodniówki NXT, Dunne zadebiutował w rozwojowym brandzie i wygrał z Andrewsem. Podczas tygodniówki 205 Live z 4 kwietnia, Dunne oraz inni uczestnicy turnieju zaprezentowali się przed publiką w celu promocji przyszłego show związanego z wrestlerami z Wielkiej Brytanii. 7 maja pokonał Trenta Sevena i stał się pretendentem do tytułu United Kingdom Championship. Podczas gali NXT TakeOver: Chicago, Dunne pokonał Bate'a i stał się nowym posiadaczem mistrzostwa.
Życie prywatne Dunne jest weganem.
Styl walki Finishery Bitter End (WWE) / DT3 / Drop Dead! (federacje niezależne) (Pumphandle lift przeistaczany w reverse STO) Tiger suplex Inne ruchy Crash Landing (federacje niezależne) / X-Plex (WWE) (Rolling release suplex) Cutter Double foot stomp Go 2 Europe (Fireman's carry przeistaczany w pop-up European uppercut) Jackknife powerbomb Kneeling reverse piledriver Michinoku Driver II Superkick Przydomki „Bruiserweight” „Dynamite” „YxB - Young and Bitter” „Perfect” „Pop Punk” Motywy muzyczne „Can You Feel My Heart” ~ Bring Me the Horizon „St. James Infirmary Blues” ~ The White Stripes (jako część grupy British Strong Style) „Love Is Blindness” ~ Jack White (jako część grupy British Strong Style) „The Hessian” ~ Vallenbrosa (Revolution Pro Wrestling) „Young & Bitter” ~ Hot Tag - Media Works (WCPW/WWE)
Mistrzostwa i osiągnięcia 4 Front Wrestling 4FW Junior Heavyweight Championship (1 raz) Alternative Wrestling World AWW British Tag Team Championship (1 raz) – z Damianem Dunnem Attack! Pro Wrestling Attack! 24/7 Championship (5 razy) Elder Stein Invitational (2012) Fight Club:Pro Fight Club:Pro Championship (1 raz) Infinity Trophy (2015) Kamikaze Pro Relentless Division Championship (1 raz) Over The Top Wrestling OTT No Limits Championship (2 razy) Pro Wrestling Kingdom Pro Wrestling Kingdom Championship (1 raz) Progress Wrestling Progress World Championship (1 raz, obecny) Progress Tag Team Championship (1 raz) – z Trentem Sevenem Revolution Pro Wrestling RPW British Cruiserweight Championship (1 raz) British Cruiserweight Title Tournament (2016) Southside Wrestling Entertainment Young Tigers Cup (2015) VII Pro Wrestling VII Pro Championship (1 raz) VII Trifecta Trophy Tournament Westside Xtreme Wrestling wXw Shotgun Championship (1 raz) WWE WWE United Kingdom Championship (1 raz, obecny)
Bilans Luchas de Apuestas ZwycięzcaPrzegranyMiejsceGalaDataHelix (włosy) Tiger Kid (maska Kent, Anglia Riot Act Wrestling Styczeń 2010
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil Pete’a Dunne’a na WWE.com Profile Pete’a Dunne’a w serwisach Cagematch.net, Wrestlingdata.com i Internet Wrestling Database.
Kategoria:Urodzeni w 1993 Kategoria:Angielscy wrestlerzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Birmingham