Dona Flor i jej dwóch mężów (port. Dona Flor e Seus Dois Maridos) – brazylijska komedia z 1976 roku w reżyserii Bruno Barreto. Film powstał na podstawie powieści Jorge Amado pod tym samym tytułem. Akcja toczy się w latach 40. w brazylijskim stanie Bahia. W rolach głównych wystąpili: Sônia Braga, José Wilker i Mauro Mendonça.

Po swojej premierze w 1976 film odniósł największy sukces kasowy w historii kina brazylijskiego. Kinowy rekord sprzedaży został pobity dopiero 35 lat później przez film Elitarni: Ostatnie Starcie (2010) José Padilhi. Dona Flor i jej dwóch mężów był nominowany do nagrody Złotego Globu i BAFTA. W 1982 r. powstał amerykański remake tego filmu pt. Kiss Me Goodbye z udziałem Sally Field, Jamesa Caana i Jeffa Bridgesa.

Streszczenie Akcja filmu toczy się na początku lat 40. w Salvadorze. Poznajemy Donę Flor (Sônia Braga), uwodzicielską nauczycielkę gotowania oraz jej męża Vadinho (José Wilker), który jest niebieskim ptakiem i bywalcem miejscowych klubów. Burzliwe życie tej pary przerywa śmierć Vadinho podczas karnawału w 1943 r. Młoda wdowa wkrótce ponownie wychodzi za mąż za nieśmiałego i mało wyrazistego farmaceutę Teodoro (Mauro Mendonça). Obraca się on w kręgach miejscowej śmietanki towarzyskiej i traktuje swoją żonę jak damę, jednak jest do niczego w łóżku.

W rocznicę śmierci Vadinho, jego duch ukazuje się Donie Flor i oznajmia, że oto pojawia się na jej wezwanie. Nikt poza Flor nie widzi ducha jej zmarłego męża. Początkowo kobieta nie chce dzielić łóżka z duchem, ale po tym, jak Vadinho wyśmiewa łóżkowe wyczyny Teodoro, Flor daje się przekonać i od tej pory duch Vadinho także znajduje miejsce w małżeńskim łożu.

O filmie mały|270x270px|Sônia Braga Film Dona Flor i jej dwóch mężów miał swoją premierę 22 listopada 1976 r. We wszystkich stanach Brazylii, w których trafił do kin, okazał się frekwencyjnym sukcesem, a w São Paulo pobił rekord oglądalności wśród filmów krajowej produkcji. W sumie w całym kraju obejrzało go 10,7 mln widzów. Krytyk filmowy Fernando Ferreira z gazety „O Globo” napisał w recenzji:

Gwiazdą filmu była 26-letnia wówczas aktorka Sonia Braga, która za tę rolę otrzymała nominację dla najlepszego debiutu aktorskiego Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). Rok wcześniej Braga zagrała w telenoweli na podstawie innej powieści Jorge Amado pt. Gabriela. Pisarz tak odniósł się do ekranizacji Dony Flor:

W 2015 r. film trafił na listę 100 najlepszych brazylijskich filmów wszech czasów, opublikowaną przez Brazylijskie Stowarzyszenie Krytyków Filmowych ABRACCINE.

Obsada Sônia Braga – Dona Flor (Florípides) Guimarães José Wilker – Valdomiro ‘Vadinho’ Santos Guimarães Mauro Mendonça – Dr Teodoro Madureira Dinorah Brillanti – Rozilda Nelson Xavier – Mirandão, przyjaciel Vadinho Arthur Costa Filho – Carlinhos, gitarzysta Rui Resende – Cazuza, pijak Mário Gusmão – Arigof Nelson Dantas – Clodoaldo, poeta Haydil Linhares – Norminha, przyjaciółka Flor Nilda Spencer – Dinorah, przyjaciółka Flor Sílvia Cadaval – Jacy Ivanilda Ribeiro – Sofia, służąca Sue Ribeiro – Magnólia Francisco Santos – Venâncio, ksiądz Francisco Dantas – Dr Argemiro

Muzyka Francis Hime oraz Chico Buarque de Holanda w wykonaniu Simone.

Nagrody i nominacje Festiwal / WydarzenieKategoriaNazwiskoWynikBAFTA Film AwardsNajlepszy debiut aktorskiSônia BragaZłoty GlobNajlepszy film nieanglojęzyczny Festival de GramadoNajlepszy filmNajlepszy reżyserBruno BarretoNajlepsza muzykaFrancis HimeNagroda specjalna JuryAnisio Medeiros (scenograf)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Brazylijskie adaptacje filmowe Kategoria:Brazylijskie filmy komediowe Kategoria:Brazylijskie filmy z 1976 roku Kategoria:Filmy kręcone w Salvadorze Kategoria:Filmy w reżyserii Bruno Barreto Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Salvadorze