Izola (wł. Isola) – miasto w południowo-zachodniej Słowenii, nad Morzem Adriatyckim, siedziba gminy Izola.
Według stanu na dzień 1 stycznia 2016 roku liczy 11 235 mieszkańców.
Miasteczko z największym na słoweńskim wybrzeżu portem jachtowym. Liczne parki od strony morza, dodatkowo łąka rekreacyjnaWiosenny urok Adriatyku.
Historia Rodowód miejscowości sięga II wieku n.e., gdy jako port rzymski nosiła nazwę Haliaetum. W średniowieczu wspomniana pierwszy raz w 973 r. jako rybacka osada będąca własnością patriarchów Akwilei. Od 1280 do 1797 pod władzą Wenecjan, co zaznaczyło się wzrostem dobrobytu, choć w handlu północnoadriatyckim Izola nigdy nie osiągnęła istotnej pozycjiM. Jurecki: Słowenia. Praktyczny przewodnik, dz. cyt., s. 219.. Była centrum handlu oliwkami, rybami i winem aż do XVI wieku, kiedy handel w regionie został zdominowany przez Triest. W czasach wojen napoleońskich zniszczonaS. Fallon: Slovenia, dz. cyt., s. 168. przez rozebranie murów miejskich i zburzenie kilku kościołów. Po I wojnie światowej znalazła się w granicach Włoch. Po II wojnie światowej część jugosłowiańskiej strefy Wolnego Terytorium Triestu, od 1954 w granicach federacyjnej JugosławiiM. Jurecki: Słowenia. Praktyczny przewodnik, dz. cyt. 219-220..
ZabytkiM. Jurecki: Słowenia. Praktyczny przewodnik, dz. cyt., s. 221-222; S. Fallon: Slovenia, dz. cyt., s. 169. thumb|240px|Kościół pw św. Maura z dzwonnicą Kościół pw. św. Maura (słoweń. župnijska cerkev Sv. Mavra) z wenecką dzwonnicą – z 1553 r., przebudowany w XIX/XX w. Ratusz (Mestna palača) – siedziba rady miejskiej, przebudowana w XVI wieku Dom Manziolich ('Manziolijeva hiša) – z 1470 r., w stylu weneckiego gotyku Pałac Besenghi degli Ughi (palača Besenghi degli Ughi) – rokokowy, z lat 1775-1781
Przypisy
Bibliografia Michał Jurecki: Słowenia. Praktyczny przewodnik. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2007, s. 219-223, Steve Fallon:Slovenia. Wyd. 5. London: Lonely Planet, 2007, s. 168-169,
Kategoria:Miasta w Słowenii Kategoria:Miejscowości w gminie Izola Kategoria:Izola