Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii w 2017 roku – przedterminowe wybory do Izby Gmin (izby niższej parlamentu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej) przeprowadzone w czwartek 8 czerwca. W ich efekcie rządząca Partia Konserwatywna doprowadziwszy do przyspieszonych wyborów utraciła bezwzględną parlamentarną większość.

Decyzję w sprawie skrócenia 56. kadencji parlamentu podjęła Izba Gmin 19 kwietnia 2017. Za wnioskiem w tej sprawie złożonym przez premier Theresę May opowiedziało się 522 parlamentarzystów (zarówno rządzących torysów, jak i deputowanych opozycyjnych z Partii Pracy, Liberalnych Demokratów i Zielonych), przeciw zagłosowało 13. W następstwie tej decyzji została wydana Proklamacja Królewska zatwierdzająca datę wyborów. Nowy Parlament zebrał się po raz pierwszy 13 czerwca, a mowa tronowa miała zostać wygłoszona 6 dni później

Sondaże przeprowadzone tuż przed głosowaniem w sprawie zorganizowania wyborów dawały rządzącej Partii Konserwatywnej ponad 20 punktów procentowych przewagi nad główną siłą opozycyjną, Partią Pracy. W czasie kampanii wyborczej przewaga ta malała i według badań opinii organizowanych w ostatnich dniach przed wyborami wynosiła między 1 a 8 punktami procentowymi. Większość sondaży nadal jednak przewidywała utrzymanie większości przez Partię Konserwatywną oraz zwiększenie liczby zajmowanych przez nią miejsc w parlamencie w porównaniu z uzyskanymi w wyborach w 2015.

Kampania wyborcza Tematami kampanii wyborczej były m.in. brexit, bezpieczeństwo oraz cięcia w wydatkach okrzyknięte przez opozycję np. „podatkiem od demencji”. W przeddzień wyborów badania opinii publicznej były zgodne co do utrzymującego się prowadzenia partii konserwatywnej mimo spadającego od ogłoszenia wyborów poparcia; sondaże różniły się jednak bardzo co do prognozowanej liczby mandatów zdobytych przez torysów.

Wyniki thumb|Wyniki w poszczególnych okręgach wyborczych (legenda: patrz tabela obok) W wyniku wyborów żadna z partii nie uzyskała samodzielnej większości 326 miejsc w Izbie Gmin, co oznacza, że rezultatem wyborów jest zawieszony parlament. Frekwencja wyniosła 68,7% (w samej Anglii 69,1%).

Partia Mandaty Zmiana Liczba głosów % głosów Zmiana (%) Partia Konserwatywna 318 -13 42,4 +5,5 Partia Pracy 262 +30 40,0 +9,5 Szkocka Partia Narodowa 35 -21 3,0 -1,7 Liberalni Demokraci 12 +4 7,4 -0,5 Demokratyczna Partia Unionistyczna 10 +2 0,9 +0,3 Sinn Féin 7 +3 0,7 +0,2 Plaid Cymru 4 +1 0,5 -0,1 Partia Zielonych Anglii i Walii 1 0 1,6 -2,1 Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa 0 -1 1,8 -10,8 Socjaldemokratyczna Partia Pracy 0 -3 0,3 0,0 Ulsterska Partia Unionistyczna 0 -2 0,3 -0,1 Pozostałe partie i kandydaci niezależni 1 0 1,0 -0,2 Łącznie 650

W samej Anglii rządzący konserwatyści utracili 22 mandaty wobec 21 mandatów zyskanych przez labourzystów, 2 przez Liberalnych Demokratów i jedynym mandacie straconym przez Partię Niepodległości Zjednoczonego Królestwa (UKIP).

Uwagi

Przypisy

Kategoria:2017 w Wielkiej Brytanii 2017 Wielka Brytania