Codex Floriacensis (oznaczany jako h w systemie tradycyjnym oraz jako 55 w systemie Beurona) – łaciński manuskrypt Nowego Testamentu datowany na VI wiek. Jego tekst jest spisany na welinie, dodatkowo jest to palimpsest. Inne nazwy tego manuskryptu to Fleury Palimpsest oraz Palimpsestus Floriacensis Bruce M. Metzger, The Early Versions of the New Testament, Oxford University Press, 1977, pp. 314-315.. Jeden z ośmiu starych łacińskich rękopisów zawierających tekst Apokalipsy św. Jana Bruce M. Metzger, The Early Versions of the New Testament, Oxford University Press, 1977, p. 308..
Opis Rękopis zawiera tekst Nowego Testamentu, z wyjątkiem czterech Ewangelii i listów Pawła z licznymi lukami. Tylko 33 z 193 kart przetrwały do naszych czasów. Rozmiary stron wynoszą 24 na 18 cmGregory, Caspar René (1902). Textkritik des Neuen Testaments. 2. Leipzig: Hinrichs. p. 609. ..
Prawdopodobna kolejność ksiąg była następująca: Apokalipsa św. Jana, Dzieje Apostolskie, 1. List Piotra, 2. List Piotra oraz 1. List Jana.
Łaciński tekst kodeksu reprezentował staro-łaciński przekład Nowego Testamentu (Afra).
Zawartość Apokalipsa Jana: 1,1-2,1; 8,7-9,12; 11,16-12,5; 12,6-14; 14,15-16,5; Dzieje Apostolskie: 3,2-4,18; 5,23-7,2; 7,42-8.2; 9,4-23; 14.5-23; 17,34-18,19; 23,8-24; 26,2-27,13; 1. List Piotra 4,17-5,14; 2. List Piotra 1,1-2.6; 1. List Jana 1:8-3,20.
Zawiera wiele błędów pisarskich. Tekst Dziejów Apostolskich 28: 1-13 jest streszczony. W księdze Dziejów Apostolskich istnieje tylko 10 różnic z tekstem cytowanym w Testimonia Cypriana. Istnieją również pewne podobieństwa tekstowe z Codex GlazierElton Jay Epp, Coptic Manuscript G67 and the Role of Codex Bezae as a Western Witness in Acts, in: Perspectives on New Testament Textual Criticism (Leiden 2005), p. 27.
Historia Gregory datował ten rękopis na VII wiek, natomiast Bruce M. Metzger na VI wiek.
Jest to palimpsest, górny tekst zawiera traktaty Boecjusza i Izydora z Sewilli.
Zgodnie z napisem na stronie 130 należał w XI w. do słynnego opactwa benedyktyńskiego Fleury na Loire (stąd nazwa kodeksu)Scrivener, Frederick Henry Ambrose; Edward Miller (1894). A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. t. 2 (4 ed.). London: George Bell & Sons. p. 52..
Tekst kodeksu został zbadany przez Konstantina von Tischendorfa (tekst Apokalipsy), Hermann von Soden zbadał tekst Dziejów Apostolskich, Edgar S. Buchanan zbadał tekst Apokalipsy św Jana i Dziejów ApostolskichEdgar S. Buchanan, The Four Gospels from the Codex Corbeiensis, together with fragments of the Catholic Epistles, of the Acts and of the Apocalypse from the Fleury Palimpsest. Old Latin Biblical Texts 5. Oxford, 1907.. Sabatier porównał pierwsze trzy strony. Johannes Belsheim opublikował kilka fragmentów w 1887 roku, a Samuel Berger opublikował w 1889 roku pełny tekst kodeksuSamuel Berger, Le Palimpseste de Fleury. Fragments du Nouveau Testament en latin (Paris 1889), Fischbacher..
Kodeks znajduje się w Bibliothèque nationale de France (łac. 6400 G) w Paryżu.
Przypisy
Kategoria:Starołacińskie rękopisy Nowego Testamentu