Maria Anna Jezierska-Madziar (ur. 26 marca 1940 w Bochum, zm. 15 maja 2012 w Poznaniu) – polska hydrobiolożka i ichtiolożka.
Życiorys W 1959 ukończyła Liceum Pedagogiczne w Lesznie, a w 1965 studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UAM (praca magisterska: Wpływ moczenia nasion bobiku na zawartość w wodzie kwasu mlekowego i alfaketokwasów). W latach 1969–1971 studiowała na studium podyplomowym Ochrona wód przed zanieczyszczeniem (Politechnika Wrocławska). Doktorem została w 1976 na Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu (praca: Autekologia larw Chironomidae w litoralu jezior konińskich), a habilitowała się w 1996 na podstawie rozprawy Wpływ sposobu wytwarzania pasz i poziomów intensyfikacji produkcji karpia na stopień zanieczyszczenia wód produkcyjnych, a także ogólnego dorobku naukowego. 22 stycznia 2007 została profesorem nauk rolniczychJan Mazurkiewicz, Maria Jezierska-Madziar (1940-2012), w: Wieści Akademickie, nr 5-6/2012, wyd. AR Poznań, s.31-32, ISSN 1429-3064Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 stycznia 2007 r. nr 115-1-07 o nadaniu tytułu profesora ()..
Od 1966 do 1972 pracowała w Laboratorium Badania Wody i Ścieków w Poznaniu. Kierowała tam pracownią hydrobiologiczno-bakteriologiczną. W latach 1976–1977 kierowała Oddziałem Ochrony Wód w Ośrodku Badań i Kontroli Środowiska w Poznaniu. Od 1977 do 2007 pracowała w Katedrze Rybactwa Śródlądowego i Akwakultury Akademii Rolniczej w Poznaniu. Odbywała staże w Niemczech i Szwajcarii, gdzie zapoznawała się z intensywnym chowem ryb, zwłaszcza karpi i pstrągów.
Zmarła po długiej chorobie. Pochowana została na cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu.
Zainteresowania Do jej głównych zainteresowań należała następująca tematyka: zmiany warunków abiotycznych i biotycznych środowisk wodnych, ochrona ryb ginących, a zwłaszcza głowacicy, sielawy, siei, lipienia, szczupaka i suma, technologia wytwarzania pasz dla ryb, kierunki modernizacji metod chowu i hodowli ryb przyjaznych środowisku, nieskutkujących zanieczyszczeniami (badania w dużym stopniu pionierskie), badania starorzeczy, oczek wodnych i małych zbiorników śródpolnych.
Osiągnięcia Wydała około sto pozycji naukowych, w tym książkę naukową, 47 oryginalnych prac twórczych, osiem monografii, dwa patenty i 21 opracowań wdrożeniowych. Szczególnie cenna była monografia z 2005 – Starorzecza jako istotny element ekosystemu rzecznego. W 2004 była inicjatorką zwołania Krajowej Konferencji Naukowej dotyczącej starorzeczy.
Otrzymała Nagrodę Zespołową Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Nagrodę Zespołową Wojewody Poznańskiego i trzy nagrody rektora Akademii Rolniczej w Poznaniu.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu Kategoria:Absolwenci Wydziału Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Bochum Kategoria:Pochowani na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu Kategoria:Polscy ichtiolodzy Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu Kategoria:Zmarli w 2012