Sara Marita Kramer (ur. 25 października 2001 w Apeldoorn) – holenderska skoczkini narciarska reprezentująca Austrię. Medalistka mistrzostw świata juniorów. Zdobywczyni Pucharu Świata w sezonie 2021/2022, trzecia zawodniczka klasyfikacji generalnej w sezonie 2020/2021. Zwyciężczyni klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2019. Medalistka mistrzostw Austrii.
Przebieg kariery Skoki narciarskie zaczęła uprawiać w czwartej klasie szkoły podstawowej, tuż po tym jak wzięła udział w szkolnych zawodach w skokach na nartach alpejskich rozgrywanych w Uttenhofen.
W sierpniu 2015 roku rozpoczęła starty w cyklu Alpen Cup, zajmując dwukrotnie lokaty w drugiej dziesiątce zawodów w Klingenthal. W czołowej „dziesiątce” konkursu tej rangi po raz pierwszy uplasowała się rok później w Pöhli, gdzie była 10. i 7. We wrześniu 2016 roku w Einsiedeln zadebiutowała w FIS Cupie, dwukrotnie zajmując miejsca w czołowej „dziesiątce” (5. i 10. pozycja). Tydzień później w Lillehammer, w ramach letniej edycji cyklu po raz pierwszy wystąpiła w konkursie Pucharu Kontynentalnego, zajmując 34. miejsce. Pierwsze punkty zawodów tej rangi, już w ramach zimowej edycji cyklu, zdobyła 17 grudnia 2016 r. w Notodden, gdzie była 27.
4 lutego 2017 roku w ramach rywalizacji w Hinzenbach, w swoim debiucie w Pucharze Świata, zajęła 29. pozycję, zdobywając pierwsze w karierze punkty w konkursie tego cyklu. W sezonie 2016/2017 w zawodach najwyższej rangi wystąpiła jeszcze trzykrotnie (raz w Hinzenbach i dwukrotnie w Ljubnie), jednak nie punktowała, za każdym razem plasując się w czwartej dziesiątce. W marcu 2017 roku zdobyła dwa złote medale OPA Games w Hinterzarten, triumfując zarówno w rywalizacji indywidualnej, jak i drużynowej.
W sezonie 2017/2018 brała udział tylko w zawodach niższej rangi. Zimą trzykrotnie plasowała się w czołowej „dziesiątce” Pucharu Kontynentalnego (dwa razy w Notodden i raz w Planicy), 16 grudnia 2017 r. w Notodden po raz pierwszy stając na podium zawodów tej rangi (była trzecia). W lutym 2018 w Kanderstegu wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym była 26., a w drużynowym 7. Tydzień później dwukrotnie stanęła na podium konkursów FIS Cupu w Rastbüchl (3. i 2. miejsce).
W sierpniu 2018 roku dwukrotnie odpadła w kwalifikacjach do konkursów Letniej Grand Prix we Frenštácie. W październiku 2018 roku w Predazzo dwukrotnie stanęła na podium Alpen Cup, w pierwszym konkursie zajmując 3. miejsce, a w drugim odnosząc swój pierwszy triumf w zawodach tego cyklu. W sezonie 2018/2019 sześciokrotnie przystępowała do rywalizacji w Pucharze Świata, jednak ani razu nie punktowała – raz odpadła w kwalifikacjach, a pięć razy plasowała się w czwartej dziesiątce. W styczniu 2019 r. w Lahti wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie była 11., a w konkursach drużynowych zdobyła brązowy medal (konkurs kobiet) i zajęła 4. lokatę (mikst). W lutym 2019 dwukrotnie zajęła drugie miejsce w konkursach Pucharu Kontynentalnego w Brotterode.
W lipcu 2019 roku zadebiutowała w konkursie głównym Letniej Grand Prix, plasując się w Hinterzarten na 33. lokacie. W sierpniu i wrześniu 2019 cztery razy stawała na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego – w Szczyrku dwukrotnie wygrała, a w Stams dwa razy była druga. Dzięki tym wynikom triumfowała w klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2019. Od początku sezonu 2019/2020 plasuje się w czołówce Pucharu Świata – w grudniu 2019 w Lillehammer znacznie poprawiła swój najlepszy wynik w tym cyklu, dwukrotnie zajmując lokaty w czołowej „dziesiątce” (10. i 9. miejsce), a 11 stycznia 2020 odniosła pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata, triumfując w Sapporo. 18 stycznia 2020 w Zaō zadebiutowała w konkursie drużynowym Pucharu Świata, odnosząc z reprezentacją Austrii zwycięstwo. Ze względu na chorobę po powrocie z Japonii opuściła konkursy w Râșnovie. Do rywalizacji powróciła w Oberstdorfie, gdzie po raz drugi stanęła na podium konkursu indywidualnego, zajmując w niedzielnych zmaganiach 3. lokatę.
20 sierpnia 2025 ogłosiła zakończenie kariery sportowej.
Kramer jest medalistką mistrzostw Austrii – w październiku 2019 w Tschagguns zdobyła brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej.
Oprócz skoków narciarskich jako juniorka trenowała również kombinację norweską – w swojej karierze dwukrotnie stawała na podium zawodów Alpen Cup w tej dyscyplinie sportu.
Życie prywatne Kramer urodziła się w holenderskim Apeldoorn. Jej rodzice mocno interesowali się sportami zimowymi. Wraz z rodziną w 2008 roku przeprowadziła się do Austrii, gdzie jej ojciec Ronald otworzył hotel z restauracją i naleśnikarnią w miejscowości Maria Alm. Po przeprowadzce do Austrii, u jej matki Anneke zdiagnozowano raka piersi, w wyniku którego wkrótce później zmarła.
Kramer ma trójkę rodzeństwa – dwóch braci, Thomasa i Tima oraz siostrę Femke, która jest biathlonistką, a początkowo także trenowała skoki narciarskie.
Oprócz obywatelstwa Austrii, którą reprezentuje na arenie międzynarodowej, Marita Kramer posiada również obywatelstwo Holandii. W 2017 otrzymała od holenderskiego związku ofertę występów w barwach Holandii – choć odmówiła, nie wykluczyła możliwości startów w barwach kraju swego urodzenia w przyszłości.
Kramer jest absolwentką gimnazjum sportowego w Stams, które ukończyła w 2019 roku.
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni4.25 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106indywid.109,0 m98,0 m275,2 pkt4,4 pktEma Klinec1.26 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106druż.Skład zespołu: Chiara Hölzl, Daniela Iraschko-Stolz, Marita Kramer i Sophie Sorschag102,5 m104,0 m959,3 pkt (269,8 pkt)–3.28 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106druż. miesz.Skład zespołu: Michael Hayböck, Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft i Marita Kramer105,5 m103,0 m986,5 pkt (260,2 pkt)14,3 pktNiemcy4.3 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.126,5 m127,5 m281,9 pkt14,7 pktMaren Lundby23.23 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.92,0 m93,0 m209,3 pkt39,8 pktKatharina Althaus12.1 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.126,5 m122,5 m223,8 pkt40,4 pktAlexandria Loutitt
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni26.2 lutego2018 KanderstegLötschberg-SchanzeK-95HS-106indywid.78,5 m84,0 m162,4 pkt100,2 pktNika Križnar7.3 lutego2018 KanderstegLötschberg-SchanzeK-95HS-106druż.Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Sophie Mair i Claudia Purker74,5 m79,5 m494,4 pkt (107,5 pkt)238,7 pktSłowenia11.24 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.87,5 m86,5 m222,7 pkt30,4 pktAnna Szpyniowa3.26 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż.Skład zespołu: Lisa Eder, Lisa Hirner, Marita Kramer i Claudia Purker86,0 m89,0 m831,6 pkt (210,7 pkt)80,6 pktRosja4.27 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. miesz.Skład zespołu: Lisa Eder, David Haagen, Marita Kramer i Maximilian Lienher89,0 m88,5 m945,1 pkt (228,5 pkt)39,3 pktRosja1.5 marca2020 OberwiesenthalFichtelbergschanzenK-95HS-105indywid.99,0 m101,0 m238,9 pkt–1.7 marca2020 OberwiesenthalFichtelbergschanzenK-95HS-105druż.Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Vanessa Moharitsch i Julia Mühlbacher96,0 m102,5 m800,7 pkt (226,4 pkt)–1.8 marca2020 OberwiesenthalFichtelbergschanzenK-95HS-105druż. miesz.Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Peter Resinger i Marco Wörgötter97,5 m98,5 m1023,3 pkt (254,1 pkt)–
Igrzyska europejskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni3.16px27 czerwca2023 ZakopaneGospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.Średnia KrokiewK-95HS-105indywid.100,0 m93,5 m242,6 pkt20,0 pktJacqueline Seifriedsberger1.16px29 czerwca2023 ZakopaneŚrednia KrokiewK-95HS-105druż. miesz.Skład zespołu: Marita Kramer, Jan Hörl, Jacqueline Seifriedsberger i Daniel Tschofenig98,0 m96,5 m939,3 pkt (217,1 pkt)–8.30 czerwca2023 ZakopaneWielka KrokiewK-125HS-140indywid.129,0 m124,0 m222,1 pkt55,3 pktNika Križnar
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2016/201759.2019/20209.2020/20213.2021/20221.2022/202315.2023/202415.2024/202540.
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Źródło Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota1.11 stycznia2020 SapporoŌkurayamaK-123HS-137131,0 m135,0 m279,6 pkt2.18 grudnia2020 RamsauMattensprunganlageK-90HS-9894,0 m96,0 m253,6 pkt3.30 stycznia2021 Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142131,5 m135,0 m257,7 pkt4.31 stycznia2021 Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142137,5 m135,0 m265,7 pkt5.20 marca2021 Niżny TagiłAistK-90HS-9796,5 m96,0 m232,1 pkt6.21 marca2021 Niżny TagiłAistK-90HS-9797,5 m94,5 m243,1 pkt7.26 marca2021 CzajkowskijSnieżynkaK-95HS-10699,5 m100,0 m258,1 pkt8.28 marca2021 CzajkowskijSnieżynkaK-125HS-140146,5 m–136,1 pkt9.26 listopada2021 Niżny TagiłAistK-90HS-97104,5 m96,0 m253,5 pkt10.5 grudnia2021 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140138,0 m134,5 m268,9 pkt11.10 grudnia2021 KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140133,0 m124,5 m247,9 pkt12.11 grudnia2021 KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140137,0 m134,0 m260,3 pkt13.17 grudnia2021 RamsauMattensprunganlageK-90HS-9892,0 m90,0 m261,0 pkt14.29 stycznia2022 WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-147123,5 m–80,2 pkt15.3 marca2022 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140136,0 m125,5 m299,9 pkt
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Źródło Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni1.11 stycznia2020 SapporoŌkurayamaK-123HS-137131,0 m135,0 m279,6 pkt1.–2.2 lutego2020 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137125,0 m137,0 m269,8 pkt3.17,8 pktChiara Hölzl3.18 grudnia2020 RamsauMattensprunganlageK-90HS-9894,0 m96,0 m253,6 pkt1.–4.24 stycznia2021 LjubnoLogarska dolinaK-85HS-9484,5 m88,5 m238,1 pkt3.6,1 pktEirin Maria Kvandal5.30 stycznia2021 Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142131,5 m135,0 m257,7 pkt1.–6.31 stycznia2021 Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142137,5 m135,0 m265,7 pkt1.–7.20 marca2021 Niżny TagiłAistK-90HS-9796,5 m96,0 m232,1 pkt1.–8.21 marca2021 Niżny TagiłAistK-90HS-9797,5 m94,5 m243,1 pkt1.–9.27 marca2021 CzajkowskijSnieżynkaK-95HS-10699,5 m100,0 m259,1 pkt1.–10.28 marca2021 CzajkowskijSnieżynkaK-125HS-140146,5 m–136,1 pkt1.–11.26 listopada2021 Niżny TagiłAistK-90HS-97104,5 m96,0 m253,5 pkt1.–12.4 grudnia2021 LillehammerLysgårdsbakkenK-90HS-9895,0 m95,5 m273,2 pkt2.4,9 pktKatharina Althaus13.5 grudnia2021 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140138,0 m134,5 m268,9 pkt1.–14.10 grudnia2021 KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140133,0 m124,5 m247,9 pkt1.–15.11 grudnia2021 KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140137,0 m134,0 m260,3 pkt1.–16.17 grudnia2021 RamsauMattensprunganlageK-90HS-9892,0 m90,0 m261,0 pkt1.–17.31 grudnia2021 LjubnoLogarska dolinaK-85HS-9494,0 m89,0 m259,9 pkt2.3,8 pktNika Križnar18.1 stycznia2022 LjubnoLogarska dolinaK-85HS-9491,5 m89,5 m259,5 pkt3.7,3 pktSara Takanashi19.29 stycznia2022 WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-147123,5 m–80,2 pkt1.–20.27 lutego2022 HinzenbachAigner-SchanzeK-85HS-9080,0 m91,5 m215,1 pkt2.20,2 pktNika Križnar21.3 marca2022 LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140136,0 m125,5 m299,9 pkt1.–22.5 listopada2022 Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134121,5 m125,0 m244,2 pkt2.7,3 pktSilje Opseth23.3 grudnia2022 LillehammerLysgårdsbakkenK-90HS-9893,0 m97,0 m242,3 pkt3.17,8 pktKatharina Althaus
Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie