Helena Lekapena (ur. ok. 910, zm. 19 września 961) – cesarzowa bizantyńska.
Życiorys Była córką cesarza Romana I Lekapena. W maju 919 poślubiła Konstantyna VII Porfirogenetę. Małżeństwo umocniło pozycje jej ojca, który w 920 uzyskał godność cesarską. W 945 gdy jej bracia wystąpili przeciwko jej mężowi, zmobilizowała go do wystąpienia przeciw nim. W związku z Konstantynem miała sześcioro dzieci: Zoe, wygnaną do klasztoru Kanikleion w 959 roku, a następnie do Antiochii wraz z siostrami Teodorą i Teofano, przez brata, pragnącego przypodobać się żonie, Romana II, przyszłego cesarza (959–963), Teodorę, żonę cesarza Jana I Tzimiskesa, Agatę, wygnaną do klasztoru Kanikleion w 959 roku, a następnie do Myrelaion wraz z siostrą Anną, przez brata Romana, Teofano, wygnaną do klasztoru Kanikleion w 959 roku, a następnie do Antiochii wraz z siostrami Teodorą i Zoe, Annę, wygnaną do klasztoru Kanikleion w 959 roku, a następnie do Myrelaion wraz z siostrą Agatą.
Bibliografia Maciej Salamon, Helena Lekapena [w:] Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2002, s. 198-199.
Kategoria:Cesarzowe bizantyńskie Kategoria:Dynastia macedońska Kategoria:Lekapenowie Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 961