Scott Pilgrim kontra świat () – romantyczna komedia akcji z 2010 roku w reżyserii Edgara Wrighta, adaptacja serii komiksów Scott Pilgrim autorstwa Bryana Lee O’Malleya. W filmie główną rolę gra Michael Cera jako Scott Pilgrim, leniwy muzyk, który musi pokonać siedmioro byłych swojej wymarzonej dziewczyny, Ramony Flowers (granej przez Mary Elizabeth Winstead), by zdobyć jej serce.
Scenariusz napisali Edgar Wright i Michael Bacall, muzykę skomponował Nigel Godrich, a autorem zdjęć był Bill Pope.
Budżet filmu wyniósł 85 milionów USD, zaś łączny dochód ok. 48 milionów USD.
Film został nominowany do Satelitów w kategorii najlepsza scenografia i dekoracja wnętrz, najlepszy scenariusz adaptowany i najlepszy film fantasy, a na 15. ceremonii wręczenia otrzymał dwie nagrody: dla najlepszego filmu komediowego lub musicalu oraz dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu (Michael Cera).
Film był box office’ową wpadką, ale otrzymał pozytywne recenzje od krytyków, którzy zwrócili uwagę na styl wizualny i humor filmu, ostatecznie osiągając status dzieła kultowego. Scott Pilgrim kontra świat otrzymał ponad 70 nagród i nominacji. Został nominowany w kategorii najlepszych efektów wizualnych podczas 83. ceremonii wręczenia Oscarów. W analizie naukowej o filmie dyskutowano w kategorii narracji transmedialnej.
Obsada Michael Cera jako Scott Pilgrim Mary Elizabeth Winstead jako Ramona Flowers Kieran Culkin jako Wallace Wells Ellen Wong jako Knives Chau Alison Pill jako Kim Pine Jason Schwartzman jako Gideon Graves Mark Webber jako Stephen Stills Johnny Simmons jako Neil Nordegraf Anna Kendrick jako Stacey Pilgrim Brie Larson jako Natalie „Envy” Adams Aubrey Plaza jako Julie Powers Chris Evans jako Lucas Lee Satya Bhabha jako Matthew Patel Brandon Routh jako Todd Ingram Mae Whitman jako Roxy Richter Keita Saitō jako Kyle Katayanagi Shôta Saitō jako Ken Katayanagi
Fabuła Mieszkający w Toronto 22-letni Scott Pilgrim jest basistą w swoim garażowym indie zespole Sex Bob-Omb. Spotyka się z Knives Chaus, 17-letnią licealistką, mimo dezaprobaty swoich przyjaciół z zespołu, współlokatora Wallace’a Wellsa i młodszej siostry Stacey Pilgrim. Scott poznaje Ramonę Flowers, dostawczynię Amazon.com, po tym, jak po raz pierwszy zobaczył ją we śnie. Traci zainteresowanie Knives, ale nie zrywa z nią przed zdobyciem Ramony. Kiedy Sex Bob-Omb gra w bitwie zespołów sponsorowanych przez pracownika wytwórni muzycznej, Gideona Gravesa, Scott zostaje zaatakowany przez byłego chłopaka Ramony, Matthew Patela. Scott wygrywa pojedynek i dowiaduje się, że aby umówić się z Ramoną, musi pokonać jej pozostałych sześciu złych byłych.
Scott ostatecznie zrywa z Knives, która obwinia Ramonę i przysięga, że go odzyska. W międzyczasie Scott zostaje zaatakowany, ale pokonuje kolejnych trzech byłych Flowers: hollywoodzkiego aktora i deskorolkarza Lucasa Lee, weganina z supermocą Todda Ingrama i lesbijską ninja Roxy Richter, jednocześnie konfrontując się ze swoją byłą dziewczyną, gwiazdą popu Envy Adams. Jednak Scott, sfrustrowany historią związków Ramony, wybucha złością, co skutkuje zakończeniem ich związku.
Podczas następnej bitwy zespołów Sex Bob-Omb pokonuje dwójkę złych byłych Ramony, bliźniaków Kyle’a i Kena Katayanagiego, dzięki czemu Scott zyskuje dodatkowe życie. Mimo to, Ramona wydaje się wracać do swojego siódmego byłego, Gideona. Sex Bob-Omb akceptuje kontrakt z wytwórnią Gravesa, z wyjątkiem Scotta, który w proteście opuszcza zespół. Gideon zaprasza Scotta do swojego lokalu, Chaos Theatre, gdzie gra Sex Bob-Omb. Zdecydowany odzyskać Ramonę, Scott wyzywa Gideona do walki o jej uczucia, zdobywając miecz Moc miłości („Power of Love”). Knives przerywa bitwę poprzez zaatakowanie Ramony, a Scott jest zmuszony wyjawić, że zdradził obie dziewczyny. Gideon zabija Scotta, a Ramona odwiedza go w limbo, aby ujawnić, że Gideon wszczepił jej urządzenie do kontroli umysłu.
Scott zużywa swoje dodatkowe życie i ponownie wchodzi do Chaos Theatre. Zawiera pokój ze swoimi przyjaciółmi i ponownie rzuca wyzwanie Gideonowi, zdobywając miecz Moc poczucia własnej wartości („Power of Self-Respect”). Po przeproszeniu Ramony i Knives za oszukanie ich i zaakceptowaniu własnych błędów, Scott i Knives łączą siły, by pokonać Gideona.
Wolna od kontroli Gideona, Ramona przygotowuje się do odejścia. Knives akceptuje fakt, że jej związek ze Scottem dobiegł końca i za jej zachętą Scott prosi Ramonę o drugą szansę.
Produkcja Realizacja Scott Pilgrim kontra świat był międzynarodową koprodukcją kilku firm: Marc Platt Productions (Stany Zjednoczone), Big Talk Films (Wielka Brytania), Closed on Mondays Entertainment (Stany Zjednoczone) i Dentsu (Japonia).
Po ukończeniu pierwszego tomu Scott Pilgrim przez artystę Bryana Lee O’Malleya, jego wydawca skontaktował się z producentem Markiem Plattem, aby zaproponować adaptację filmową. O’Malley początkowo miał mieszane uczucia co do adaptacji, stwierdzając, że „spodziewał się, że zmienią ją w komedię akcji, z aktorem, którego [on] nienawidzi”, chociaż „nawet go to nie obchodziło”, przyznając: „Byłem głodującym artystą i pomyślałem: Proszę, dajcie mi tylko trochę pieniędzy”. Universal Studios zatrudniło reżysera Edgara Wrighta, który po raz pierwszy zainteresował się nakręceniem filmu, gdy otrzymał przedpremierową kopię pierwszej powieści graficznej podczas trasy promocyjnej swojego filmu Wysyp żywych trupów. W maju 2005 roku studio podpisało kontrakt z Michaelem Bacallem, aby współtworzył scenariusz.
Bacall powiedział, że chciał napisać scenariusz, ponieważ mocno zaangażował się w historię i współczuł bohaterom. Wright stwierdził, że O’Malley był „bardzo zaangażowany” w tworzenie scenariusza od samego początku, dodając kwestie i dopracowując go. Ze względu na długą realizację, kilka kwestii z różnych wersji scenariusza napisanych przez Wrighta i Bascalla zostało wykorzystanych w późniejszych komiksach Scotta Pilgrima. W filmie nie pojawił się żaden materiał z Finest Hour Scotta Pilgrima, szóstego tomu komiksu, ponieważ powieść nie była kompletna w czasie produkcji filmu; O’Malley przekazał sugestie dotyczące zakończenia filmu i dał producentom swoje notatki do tomu szóstego, ale stwierdził, że zakończenie filmu było „ich zakończeniem”. Niektóre pomysły na zakończenie filmu zostały wycięte przed produkcją, w tym to, gdzie Scott okazuje się seryjnym mordercą, który fantazjował o aspektach gry, a Gideon zamienia się w robota w stylu Transformers.
W oryginalnym zakończeniu filmu, napisanym przed wydaniem ostatniego tomu Scotta Pilgrima, Scott wiąże się ponownie z Knives. O’Malley sprzeciwił się temu rozwiązaniu, ponieważ uważał, że osłabi to postać Knives. Po wydaniu ostatniej książki z serii, w której Scott i Ramona wracają do siebie, i przy podzielonej reakcji publiczności na oryginalne zakończenie filmu, nakręcono nowe zakończenie pasujące do książek, gdzie Scott i Ramona wracają do siebie. O’Malley pomógł napisać nowe zakończenie, a Wright skonsultował to wcześniej z aktorką grającą Knives, Ellen Wrong, myśląc, że będzie rozczarowana zmianą, jednak spodobał jej się ten pomysł. Ostateczne zakończenie zostało nakręcone trzy miesiące przed premierą filmu; Wright twierdzi, że jest to jego „ulubione zakończenie”. Film otrzymał budżet produkcyjny w wysokości 85-90 milionów dolarów. Utwór z komentarzem O’Malleya został nagrany 14 sierpnia 2010 r., dzień po kinowej premierze filmu.
Lokalizacja Jeden z producentów, Miles Dale, powiedział, że film jest „największym filmem, jaki kiedykolwiek można było zrealizować w Toronto”. W filmie pokazane są znane miejsca w Toronto, między innymi: Casa Loma, Sonic Boom, Miejska Biblioteka Toronto w Wychwood, placówka Goodwill na St. Clair West, Pizza Pizza i hala koncertowa Lee’s Palace. Ekipa produkcyjna planowała zlokalizować film w Toronto, ponieważ według Dale’a „książki są bardzo szczegółowe w kwestii lokalnych detali”, a reżyser Wright chciał wykorzystać zdjęcia z książek, więc Universal Studios nie planowało zmieniać scenerii. Dale stwierdził, że „ulica Bathirst jest praktycznie korą mózgową Scotta Pilgrima”. David Fleischer z Torontoist napisał, że chociaż filmy rozgrywające się w Nowym Jorku ukazują wszystkie najważniejszy cechy miasta, „Scott Pilgrim rozkoszuje się prostotą” codziennych miejsc, które wciąż są rozpoznawalne w Toronto.
Reżyser Wright, który mieszkał w mieście przez rok przed nakręceniem filmu, powiedział, że jako „brytyjski filmowiec kręcący [swój] pierwszy film poza Wielką Brytanią, [on] nie chciałby, aby ktokolwiek miał mu za złe zdobycie nieprawidłowej lokalizacji”, dlatego trzymał się prawdziwego Toronto, „kręcąc nawet najbardziej banalne miejsca” z komiksu. Wright powiedział, że pierwszą rzeczą, jaką zrobił po przybyciu do miasta, była wycieczka po wszystkich lokalizacjach z O’Malleyem, chociaż ten nie mógł sobie przypomnieć dokładnie niektórych miejsc, więc jeździli po okolicy, używając do ich znalezienia zdjęć z komiksu. Produkcja została dopuszczona do kręcenia w lokalach Second Cup i Pizza Pizza, a Wright stwierdził, że wykorzystanie tych placówek zamiast Starbucks „wydawało się po prostu właściwe”, ponieważ „oznacza to coś dla kanadyjskiej publiczności, a ludzie za granicą myślą, że [oni] stworzyli [Pizza Place] dla siebie. Brzmi jak urocza marka filmowa”.
Casting Wright twierdzi, że jedną rzeczą, z której jest szczególnie zadowolony, jest to, że film, w przeciwieństwie do wielu komedii, zawiera „wiele zabawnych kobiet”, przywołując scenę, którą nazwał „zabawną sztafetą damską”. Scena „zaczyna się od Anny Kendrick, przełącza się na Aubrey Plaza, później na Mary [Elizabeth Winstead], następnie na Brie Larson i na końcu to tylko Michael [Cera] atakowany ze wszystkich stron przez różne kobiety w filmie.” W czerwcu 2013 roku O’Malley, który ma koreańskie i kanadyjskie korzenie, żałował, że obsada filmu jest głównie biała i nie ma w nim wystarczającej liczby ról dla mniejszości narodowych.
Muzyka W ścieżkę dźwiękową zaangażowali się: producent Radiohead Nigel Godrich, Beck, Metric, Broken Social Scene, Cornelius, Dan the Automator, Kid Koala oraz David Campbell. O’Malley tworzył listy piosenek dla każdego z komiksów na końcu tomów, zapoznając Wrighta z innymi kanadyjskimi zespołami w trakcie tworzenia filmu. Dzięki temu, podczas produkcji „starano się [...] znaleźć prawdziwy zespół odpowiadający każdemu fikcyjnemu, ponieważ zazwyczaj w filmach muzycznych jest jeden kompozytor, który robi wszystko”. Reżyser z producentem muzycznym przez dwa lata szukali i spotykali się z zespołami, które miałyby pisać muzykę do filmu. Dla Godricha była to pierwsza w karierze ścieżka dźwiękowa.
Webber, Pill i Simmons jako członkowie Sex Bob-omb musieli nauczyć się gry na swoich instrumentach, spędzając czas na próbach z Cerą (który od dawna grał na basie) przed rozpoczęciem zdjęć. Aktorzy śpiewają również na ścieżce dźwiękowej. Beck napisał i skomponował muzykę graną przez Sex Bob-omb w filmie, zajęło mu to dwa dni. Zależało mu, by piosenki były zabawne, ale również brzmiały surowo, jak demo. Dwie niewydane oficjalnie piosenki można usłyszeć w krótkim zwiastunie.
Wright powiedział, że tonacja filmu zmienia się zgodnie z reprezentacją różnych części książki, a sceny walki były traktowane jak film muzyczny:
Pomyśleliśmy, że powinno to wyglądać jak musical, ponieważ walki nie różnią się od piosenek. Zawsze uważałem, że istnieje wiele filmów o sztukach walki, które przypominają musicale, więc chcieliśmy pójść dalej. [...] Piosenka jest o czymś, a na końcu może pojawić się dialog, który również dotyczy tego tematu. I to trochę tak działa, gdy ludzie toczą wielkie bójki – podobnie jak w książkach – kiedy wszystko wraca do normy, mało kto reaguje na to, co właśnie się wydarzyło [...].