Podbury – kwaśne, piaszczysto-kamieniste gleby o brunatnym lub brunatno-rdzawym zabarwieniu występujące w północnej części strefy tajgi.
Podbury są glebami strefowymi dla bezmarzłociowej strefy tajgi (podstrefy tajgi północnej) w obrębie strefy gleb pasa umiarkowanie chłodnego. Strefa ta znajduje się w obrębie klimatu borealnego. Tajga północna składa się z niezbyt gęstych lasów sosnowych lub świerkowych z domieszką brzozy, osiki i modrzewia z porostami, mchami i krzewami w runie.
Gleby te są zbudowane z przepuszczalnych utworów piaszczystych, żwirowo-piaszczystych lub kamienisto-piaszczystych zapewniających dobre natlenienie. Profil glebowy przyjmuje układ O-A-B-C. Na powierzchni, w tzw. poziomie ektopróchnicy lub próchnicy nadkładowej, znajdują się słabo rozłożone resztki roślinne. Poniżej leży poziom humusowy z wysoko zdyspergowanym humusem, który wymyty do głębszego poziomu tworzy tam z żelazem i glinem ciemnobrunatne kompleksy. Profil podburów morfologicznie przypomina gleby rdzawe, gdzie brak jest widocznego poziomu eluwialnego. Analizy chemiczne mogą jednak wykazać nieznaczne przemieszczenie półtoratlenków żelaza i glinu w głąb profilu co chemicznie upodabnia podbury do tzw. gleb skrytobielicowych (). Są to gleby o kwaśnym odczynie i nienasyconym kompleksie sorpcyjnym.
Nazwa podburów () wywodzi się z rosyjskiej klasyfikacji gleb. Według międzynarodowej systematyki gleb WRB zalicza się je do Regosols (Brunic) lub Podzols. Według amerykańskiej systematyki Soil Taxonomy należą one do rzędu Inceptisols lub Spodosols.
Zobacz też geografia gleb systematyka gleb gleby tajgi gleby tundrowe
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gleby