Placówka Straży Granicznej I linii „Łąkta”

thumb Placówka Straży Granicznej I linii „Łąkta” – jednostka organizacyjna Straży Granicznej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej w okresie międzywojennym.

Geneza Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku. Placówka Straży Celnej „Łąkta” weszła w podporządkowanie komisariatu Straży Celnej „Rawicz” z Inspektoratu SC „Leszno”.

Formowanie i zmiany organizacyjne Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku, do ochrony północnej, zachodniej i południowej granicy państwa, a w szczególności do ich ochrony celnej, powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczną.

Rozkazem nr 3 z 25 kwietnia 1928 roku w sprawie organizacji Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego dowódca Straży Granicznej gen. bryg. Stefan Pasławski określił strukturę organizacyjną komisariatu SG „Rawicz”. Rozkazem nr 11 z 9 stycznia 1930 roku reorganizacji Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego komendant Straży Granicznej płk Jan Jur-Gorzechowski ustalił numer i nową organizację komisariatu. Placówka Straży Granicznej I linii „Łąkta” znalazła się w jego strukturze.

Służba graniczna Sąsiednie placówki: placówka Straży Granicznej I linii „Zielona Wieś” ⇔ placówka Straży Granicznej I linii „Białykał” − styczeń 1930

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Placówki I linii Straży Granicznej (1928–1939) Kategoria:Placówki I linii Straży Granicznej (1928–1939) rozmieszczone na granicy polsko-niemieckiej Kategoria:Łąkta (województwo wielkopolskie) Kategoria:Placówki Inspektoratu Granicznego nr 11 „Leszno”