Kończaki (, Kinczaky) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim, stanowi częścią hromady DubowceПро утворення та ліквідацію районів, Офіційний вебпортал парламенту України, 17 lipca 2020; nad rzeką Horożanką (zwaną wcześniej Knechynią), lewym dopływem Dniestru.
Czas I Rzeczypospolitej to częste najazdy i napady kozaków, Turków i Tatarów. Osada stanowiła jedną z wielu twierdz na Podolu. W 1474 zarządcą był Stanisław Tabor (Stanislaus Thabor). W 1669 szlachcianka Anna Żerebska przekazała wieś Jędrzejowi Potockiemu.
W czasach Królestwa Galicji i Lodomerii, we wsi funkcjonował młyn, winnica, karczma.
W 1854 Kończaki nowe et stare zamieszkiwało 813 osób.
Obecnie składa się z dawniej odrębnych wsi Kończaki Nowe i Kończaki Stare.
W latach 1943–1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 36 Polaków.
Po II wojnie światowej teren włączony w struktury Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w ZSRR.
Od 1991 r. należy do Ukrainy. Do 2020 w rejonie halickim, obecnie w rejonie iwanofrankiwskim.
W 2001 roku wieś liczyła 516 mieszkańców.
lewo|thumb| 200 px|Twierdza w Kończakach w XVII w.
Przypisy
Kategoria:Wsie w obwodzie iwanofrankiwskim Kategoria:Dubowce (hromada)