Polimery nieorganiczne – polimery, które w swojej strukturze, w łańcuchu głównym nie zawierają atomów węgla. Polimery zawierające składniki nieorganiczne i organiczne, czasami nazywane są polimerami nieorganiczno-organicznymi. Polimery nieorganiczne oferują właściwości niespotykane w materiałach organicznych, takie jak sprężystość w niskiej temperaturze, przewodność elektryczna właściwa i niepalność. Polimery nieorganiczne z dostosowującymi się właściwościami czasami nazywane są inteligentnymi polimerami nieorganicznymi. Specjalna grupa polimerów nieorganicznych to geopolimery, które występują naturalnie, ale mogą być też otrzymywane sztucznie.
Budowa Polimery liniowe z jednym rodzajem atomów w głównych łańcuchach Polimery liniowe posiadają łańcuch główny bez żadnych rozgałęzień bocznych. Przykładem są spontanicznie tworzące się polisulfany, powstające w wyniku polimeryzacji siarki . Polimery formowane z pierwiastków grupy IV układu okresowego są dobrze znane. Podstawowym przykładem są polisilany, krzemowy odpowiednik polietylenu. Mogą być klasyfikowane zależnie od tego, czy mają pojedyncze, podwójne lub potrójne wiązania w łańcuchu głównym.
Polimery mieszane Polimery mieszane posiadają więcej niż jeden rodzaj atomu w łańcuchu głównym. Zazwyczaj dwa rodzaje atomów występują naprzemiennie.
Na bazie krzemu Przykładem mogą być polisiloksany, których główny łańcuch jest zbudowany z naprzemiennie ułożonych atomów krzemu i tlenu ().
Na bazie fosforu Polifosforany są zbudowane z merów fosforanowych. Powstają na skutek spontanicznej lub wymuszonej kondensacji soli kwasu fosforowego. Ich ogólną budowę można przedstawić następująco: (M = atom metalu, zwykle sodu lub potasu).
Na bazie boru Poliaminoborany posiadają łańcuch główny o budowie .
Na bazie siarki Siarko-azotowe polimery posiadają łańcuch główny o budowie . Materiały tego typu posiadają wysoką przewodność elektryczną.
Metody polimeryzacji Polimery nieorganiczne tworzone są, tak samo jak organiczne, w wyniku: Polimeryzacja stopniowa(polikondensacja i poliaddycja); Polimeryzacja łańcuchowa.
Bibliografia J. E. Mark, H. R. Allcock and R. West, „Inorganic Polymers”, 1992, Prentice Hall. D. Walton and P. Lorimer, „Polymers”, 2001, Oxford Chemistry Primers. W. Szlezyngier, „Tworzywa sztuczne”, Tom 1, 1996, Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej. W. Szlezyngier, „Tworzywa sztuczne”, Tom 2, 1996, Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej.