mały|Palma daktylowa, grafika Drzewo asyryjskie (pahlawi Draxt (ī) āsūrīg) – poemat perski nieznanego autorstwa z około III wieku n.e. (czasy Królestwa Partów), napisany w języku partyjskim, lub średnioperskim, z uwagi na liczne wpływy tego języka na partyjski.
Pierwszym badaczem tekstu był francuski orientalista Edgard Blochet, który opublikował informacje na jego temat w 1895 roku. Rękopis został napisany w formie prozaicznej. Jako pierwszy za poezję uznał go francuski lingwista Émile Benveniste.
Utwór prawdopodobnie stanowi przeróbkę starszego dzieła w języku partyjskim. Ma charakter alegoryczny. Opowiada o dyskusji, jaką drzewo (z kontekstu można wywnioskować, że chodzi o palmę) prowadziło z kozą Poemat ma również charakter swoistego katalogu słów (przypuszczalnie o charakterze mnemotechniki lub źródła wiedzy) dotyczących: ubrań, żywności, napojów, instrumentów, wonności, broni, przedmiotów codziennego użytku, czynności religijnych.
Tekst był różnie interpretowany przez badaczy: jako zestawienie dwóch wyznań: zaratusztrianizmu (koza) i asyryjsko-babilońskich religii pogańskich (palma), bądź jako manifestacja różnicy pomiędzy życiem pasterskim (koza) a rolniczym (palma).
Dzieło przełożyła na język polski Kinga Maciuszak. Przekład opatrzony szczegółowym komentarzem został opublikowany w 2007 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literatura perska