Kazimierz Glinka-Janczewski (ur. 28 lutego 1799 w Dobarzu gmina Trzcianne , zm. 15 czerwca 1880 w Olszowie pow. tomaszowski)Józef Broda, Janczewski Kazimierz, Polski Słownik Biograficzny, t. X, z. 4, s. 497 – polski leśnik, profesor i popularyzator leśnictwa, redaktor czasopisma naukowego Sylwan.
Rodzina Urodził się 28 lutego 1799Józef Krasuski, Kazimierz Glinka-Janczewski, Tygodnik Ilustrowany, 1880, t. X, nr 250, s. 225-226 w kolonii Dobarz z ojca Piotra i matki Katarzyny z d. Rafałko (w innych aktach Rafałowska). Janczewscy należeli do szlachty wiskiej herbu Trzaska, wywodzili się z Glinek, ale już w XV w. osiedli w JanczewieAdam Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1905, t.8 s.181. Kazimierz miał trzech braci: Jana, Romualda i Wawrzyńca. Jan został nadleśnym powiatu łomżyńskiego, Romuald nadrachmistrzem guberni kaliskiej a Wawrzyniec rejentem warckim, kowalskim i włocławskimElżbieta Nejman, Pierwsi notariusze nowoczesnej administracji, Na Sieradzkich Szlakach 2012, 1(105), s.8–15.
Był trzykrotnie żonaty: po raz pierwszy z Felicjanną Ewą Budkiewicz (ślub w 1828, Suwałki), z którą miał jedenaścioro dzieci (siedmioro zmarło w dzieciństwie), po raz drugi z wdową Pauliną Katarzyną Nieniewską z d. Kicińską (ślub w 1844, Niegów) – nie mieli dzieci, po raz trzeci z wdową Cecylią Piekarską z d. Arkuszewską (ślub w 1849, Brwinów), z którą miał czworo dzieci (jedno zmarło w dzieciństwie). Warto wymienić jego znanych wnuków: Jana Chełmińskiego, malarza (syna Kazimiery, córki z pierwszego małżeństwa) oraz Lucjana Malcza, bajończyka i Bolesława Malcza, członka Rady Stanu Królestwa Polskiego (synowie Marii Krystyny, córki z trzeciego małżeństwa).
Życiorys Rozpoczął naukę w szkole parafialnej w Goniądzu a następnie uczył się w gimnazjum białostockim, które ukończył w 1818. W tym samym roku wstąpił do Szczególnej Szkoły Leśnictwa w Marymoncie. Był wzorowym studentem pobierającym stypendium za wyniki w nauce. Studiował równolegle na Wydziale Prawa i Nauk Administracyjnych Uniwersytetu Warszawskiego, lecz studiów tych nie ukończył. Po studiach w r. 1820 poświęcił się karierze urzędniczej w administracji leśnej. W latach 1820–1823 praktykował przy naczelnym nadleśnym, baronie Juliuszu Brinkenie podczas urządzania lasów rządowych województwa mazowieckiego i sandomierskiego. W 1824 objął stanowisko asesora nadleśnego, później nadleśnego przy Komisji Województwa Augustowskiego w Suwałkach. W 1830 roku awansował na referendarza w Wydziale Lasów Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie. W 1837 roku został tam starszym referentem, w 1846 naczelnikiem Sekcji Administracyjnej a w 1853 naczelnikiem Sekcji LeśnejAntoni Poraj, Kazimierz Janczewski, Gazeta Rolnicza, 1866, r. 6, nr 28 s. 217-220 i nr 29 s. 226-228. Było to wówczas najwyższe stanowisko w administracji leśnej Królestwa Polskiego. Wprowadzał w leśnictwie naukowe zasady racjonalnego urządzania i gospodarowania zasobami leśnymi. Jako ekspert był zatrudniany przy urządzaniu lasów łowickich, homelskich i oranienbaumskich.
thumb|Kamień pamiątkowy w Dobarzu odsłonięty 19 lutego 2014 r. Od 1837, kiedy to został zatrudniony jako profesor w swojej dawnej Alma Mater, wtedy już Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie, datuje się jego kariera pedagogiczna i naukowa. W latach 1840–1846 prowadził tam wykłady z „uprawy lasów”, a w okresie 1847–1857, „szacowania i oceniania lasów”. Był dobrym i powszechnie lubianym wykładowcą. Wydał drukiem kilka publikacji w tym podręcznik „Nauka o torfie w całej rozciągłości praktycznie wyłożona” z 1840 r. Z jego artykułu w Ziemianinie z 1843 r.Kazimierz Janczewski, O potrzebie gospodarstwa w lasach, a szczególnie o potrzebie zagospodarowania lasów należących do IGWiL w Marymoncie, Ziemianin, 1843 nr 32 s.249-253 pochodzi następujący, jakże aktualny cytat:
W czasie powstania w 1830 r. wstąpił do Towarzystwa Patriotycznego i Gwardii Narodowej, lecz nie walczył czynnie. W latach 1836–1845 pracował jako redaktor w wychodzącym od 1820 r. czasopiśmie SylwanNowa encyklopedia powszechna PWN, Tom 2, Warszawa 1997, s. 541. Dział również aktywnie w Towarzystwie Rolniczym KP, którego był członkiem honorowymLista członków Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskiem w roku 1861. bc.wbp.lublin.pl.
Za swe zasługi został odznaczony orderem św. Stanisława III klasy.
W 1861 przeszedł na emeryturę w randze radcy kolegialnego. W 1865 wraz z żoną odkupił od Wiktorii Lewińskiej majątek Olszowa, gdzie spędził resztę życia, pracując jeszcze jako ławnik i zastępca sędziego gminnego. Zmarł 15 czerwca 1880 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Ujeździe.
Upamiętnienie Nagrobek Janczewskiego na cmentarzu w Ujeździe, istniejący jeszcze w r. 1935Jan P. Dekowski, J. Jastrzębski:Tomaszów Mazowiecki. Przewodnik po mieście i okolicach. Tomaszów Mazowiecki 1935, s. 82 nie zachował się.
W 2014 w Dobarzu odsłonięto kamień z tablicą poświęconą jego pamięci.
Przypisy
Bibliografia Józef Broda, Janczewski Kazimierz, Polski Słownik Biograficzny, t. X, z. 4, s. 497 Nowa encyklopedia powszechna PWN, Tom 2, Warszawa 1997, s. 541
Kazimierz Janczewski Kategoria:Polscy leśnicy Kategoria:Urodzeni w 1799 Kategoria:Zmarli w 1880 Kategoria:Członkowie honorowi Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim (1858–1861) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława III klasy (Królestwo Kongresowe)