Konak – reprezentacyjna budowla mieszkalna, rezydencja władcy lub wysokich urzędników państwowych na obszarze Imperium Osmańskiego.
Architektura Plan tradycyjnego konaka osmańskiego w zachodniej Anatolii i na Bałkanach bazuje na czterech ejwanach. Forma ta wywodzi się od kiosku w Stambule. Większość konaków budowana była z drewna. Pokoje reprezentacyjne lokowano na pierwszym piętrze. Z hali wejściowej, często przykrytej kopułą, prowadziły przejścia do czterech ejwanów. Hala wejściowa bywała półotwarta, spełniając rolę werandy.
W Anatolii wschodniej tradycyjne konaki wznoszono z kamienia i budowano w stylu syryjskim – dodając dziedziniec i ściśle przestrzegając podziału na część męską – i żeńską – .
Do XXI w. na Bałkanach i w Turcji zachowało się niewiele oryginalnych osmańskich konaków.
Konaki bałkańskie były wielopiętrowe, a na wyższych piętrach umieszczano balkony i wykusze. Zazwyczaj parter budowany był z kamienia, pozbawiony okien, a piętra wznoszono w technice szachulcowej i pokrywano tynkiem. Całość nakrywał dach spadowy pokryty suszonymi na słońcu dachówkami o nazwie . Domy miały również ozdobne cylindryczne kominy. Konaki miały od 10 do ponad 40 pokoi, odzwierciedlając zamożność właściciela.
Przypisy
Kategoria:Budynki mieszkalne Kategoria:Architektura osmańska