thumb|240px|Portret lordów Johna i Bernarda Stuartów, Van Dyck, ok. 1638 Portret Ferdinanda Guillemardeta, ambasadora francuskiego w Hiszpanii lub Ferdinand Guillemardet (hiszp. Retrato de Ferdinand Guillemardet) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828). Portret przedstawia Ferdinanda Guillemardeta (1765–1809), francuskiego lekarza, dyplomatę i ambasadora w Hiszpanii. Obecnie znajduje się w Luwrze, jest pierwszym dziełem Goi, które trafiło do kolekcji muzeum. Sam malarz był z niego wyjątkowo zadowolony, miał go nazwać „najlepszym, jaki namalował”.
Okoliczności powstania Ferdinand Guillemardet przyjechał do Madrytu w 1798, aby przez następne dwa lata sprawować urząd ambasadora Francji. Stosunki pomiędzy młodą republiką francuską i monarchią hiszpańską były napięte. Ambasador został mianowany przez Konwent Narodowy odpowiedzialny za zniesienie monarchii we Francji i skazanie na śmierć Ludwika XVI, kuzyna hiszpańskiego króla Karola IV Burbona. Możliwe, że Mariano Luis de Urquijo, sekretarz stanu hiszpańskiego rządu tymczasowego i jednocześnie dyrektor Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda przedstawił mu Goyę, aby ten namalował portret ambasadora w geście przyjaźni wobec Francji. Artysta był już wtedy wziętym malarzem o ustalonej renomie wśród arystokracji i na dworze, cenionym szczególnie za portrety, jednak po raz pierwszy portretował cudzoziemca. Guillemardet znał także oświeceniowego polityka Gaspara de Jovellanosa, który podobnie jak Urquijo był frankofilem i protektorem Goi.
Guillemardet był jedną z pierwszych osób, które nabyły zestaw satyrycznych i krytycznych rycin Goi pt. Kaprysy. Zabrał je ze sobą do Francji, a jego dzieci pokazały je swojemu przyjacielowi malarzowi Delacroix, który wykonał ich kopie. Prawdopodobnie to Guillemardet udostępnił Goi pomieszczenie na strychu ambasady, gdzie malarz wydrukował odbitki rycin.
Opis obrazu Guillemardet siedzi na krześle w nieco wymuszonej pozycji ze skrzyżowanymi nogami i jedną ręką opartą na udzie, obrócony w kierunku widza. Na jego twarzy wyróżniają się inteligentne oczy i orli nos. Postać jest elegancka i beztroska, może wydawać się zarozumiała, podobnie jak jeden z braci na obrazie Portret lordów Johna i Bernarda Stuartów Van Dycka, który Goya mógł znać ze sztychu. Oficerski mundur, który Guillemardet ma na sobie, zaprojektował oficjalny malarz I Republiki, Jacques-Louis David. Czarny surdut ozdobiony jest złotymi guzikami.
Na przykrytym złotawym materiałem stole leżą bikorn, dokumenty i przybory do pisania – typowe elementy pojawiające się na portretach polityków i intelektualistów. Goya zastosował zielonkawoszare, cieniowane tło (jaśniejsze w górnym i dolnym obszarze) nadające kompozycji głębię. Ciemny mundur i buty oraz głowa modela wyróżniają się na jaśniejszej części tła.
Ambasador jest przedstawicielem nowego porządku, jego postać jest uosobieniem silnej i pewnej siebie francuskiej republiki. Kolory francuskiej flagi zostały kilkakrotnie zaznaczone: na przewiązanej w pasie szarfie, piórach kapelusza i kokardzie narodowej. Nonszalancka poza ambasadora może także wyrażać stosunek rewolucyjnej Francji do monarchistycznej Hiszpanii.
Proweniencja Obraz został zaprezentowany w 1799 na rokrocznej wystawie Akademii św. Ferdynanda. Kiedy pod koniec 1799 Napoleon został konsulem Francji, Guillemardet został wezwany do ojczyzny i w 1800 wyjechał zabierając portret ze sobą. Obraz należał do spadkobierców Guillemardeta, aż do 1865, kiedy jego syn Louis Guillemardet przekazał go do Luwru.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Portrety postaci historycznych Kategoria:Obrazy w Luwrze