Szelomo-Jisra’el Ben-Me’ir (hebr.: שלמה-ישראל בן-מאיר, ang.: Shlomo-Yisrael Ben-Meir, ur. 13 sierpnia 1910 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 1971) – izraelski rabin, prawnik i polityk, w latach 1952–1953 oraz w 1958 wiceminister spraw społecznych, w latach 1959–1961 oraz 1962–1969 wiceminister spraw wewnętrznych, w latach 1965–1966 wiceminister zdrowia. W latach 1951–1971 poseł do Knesetu z listy Mizrachi, a następnie Narodowej Partii Religijnej (Mafdal).
Życiorys W wyborach parlamentarnych w 1951 nie dostał się do izraelskiego parlamentu, ale 14 sierpnia 1952 objął mandat poselski po śmierci Dawida-Cewiego Pinkasa. Zasiadał w Knesetach II, III, IV, V, VI i VII kadencji. Zmarł 4 kwietnia 1971, a mandat objął po nim jego syn Jehuda (poseł Mafdalu w latach 1971–1984)
Został pochowany na Górze Oliwnej.
Przypisy
Kategoria:Izraelscy prawnicy Kategoria:Izraelscy wiceministrowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Politycy Narodowej Partii Religijnej Kategoria:Posłowie do Knesetu II kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu III kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu IV kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu V kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu VI kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu VII kadencji Kategoria:Rabini w Izraelu Kategoria:Politycy Mizrachi Kategoria:Zastępcy przewodniczącego Knesetu Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1971