Andrzej Feliks Murzynowski (ur. 29 maja 1926 w Wolnicy, zm. 13 grudnia 2016 w Warszawie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, specjalista w zakresie postępowania karnego, prezes Izby Karnej Sądu Najwyższego w latach 1990–1996.
Życiorys Syn Michała i Heleny. Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. W latach 1942–1944 uczył się na tajnych kompletach w Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Był uczestnikiem powstania warszawskiego w szeregach Armii Krajowej (pseudonim „Błysk”). Należał do Dywizjonu „Jeleń”, który 1 sierpnia 1944 w godzinę „W” nacierał na dzielnicę policyjną w alei Szucha. Po zakończeniu wojny zdał maturę w Liceum im. Stefana Żeromskiego w Jeleniej Górze (1947) i ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Łódzkim (1951), a następnie swoją karierę naukową związał z Wydziałem Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 po wydarzeniach marcowych przewodniczył komisji dyscyplinarnej, pozwolił obrońcom studentów na nieskrępowane prowadzenie obrony i nie zezwolił na utajnianie rozpraw dyscyplinarnych.
Od 1948 do 1951 działał w Związku Młodzieży Polskiej. Od 1947 do 1948 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do 1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii RobotniczejStanisław Perzkowski, Tajne dokumenty Biura Politycznego i Sekretariatu KC: ostatni rok władzy 1988-1989, Warszawa 1994, s. 169.. Od 1951 do 1990 należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego.
Po 1989 został członkiem składu Sądu Najwyższego. W latach 1990–1996 kierował Izbą Karną. W lutym 1994 pod jego kierownictwem zapadła uchwała o zasadach realizacji immunitetu parlamentarnego. W 2002 jako sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku został ekspertem pierwszej sejmowej komisji śledczej, powołanej do wyjaśnienia działań państwa w sprawie Lwa Rywina.
Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego – Wydziału II Nauk Historycznych, Społecznych i Filozoficznych.
19 grudnia 2016 został pochowany na cmentarzu w Otwocku.
Odznaczenia Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Warszawski Krzyż Powstańczy, Medal 30-lecia Polski Ludowej, Medal Komisji Edukacji Narodowej i Złotą Odzankę ZNP. W 1996 za wybitne zasługi dla wymiaru sprawiedliwości oraz osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia PolskiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 czerwca 1996 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ().. W 2010 został doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką ZNP Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Otwocku Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy karniści Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego III Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej