L'Enrico – epos bohaterski włoskiej poetki Lucrezii Marinelli, wydany po raz pierwszy w 1635 roku. Opowiada on dzieje czwartej wyprawy krzyżowej, dowodzonej przez weneckiego dożę Enrica Dandola, która zdobyła Bizancjum.
Charakterystyka ogólna L'Enrico ovvero Bisanzio Acquistato (Henryk, albo Bizancjum zdobyte) jest dziełem o znacznych rozmiarach. Składa się z dwudziestu siedmiu pieśni. Tym samym zalicza się do największych utworów epickich.
Forma L'Enrico został napisany oktawą, czyli strofą ośmiowersową rymowaną abababcc, będącą formą typową dla włoskiej epiki okresu renesansu i baroku. Strofa ta była wówczas powszechnie wykorzystywana przez poetów włoskich, a za ich przykładem również hiszpańskich i portugalskich, w eposach i poematach. Po mistrzowsku posługiwali się nią między innymi Luigi Pulci, Matteo Maria Boiardo, Ludovico Ariosto, Torquato Tasso, Alonso de Ercilla y Zúñiga i Luís de Camões. U schyłku renesansu oktawa trafiła do Polski za sprawą Sebastiana Grabowieckiego i Piotra Kochanowskiego.
Feminizm autorki Lucrezia Marinella była kobietą niezależną, która próbowała współzawodniczyć z mężczyznami w dziedzinie dotąd dla nich zastrzeżonej, mianowicie wielkiej epiki bohaterskiej. Jakkolwiek tematem eposu są orężne czyny weneckiego dowódcy, poetka równoważy jego dokonania, kreując pełnowymiarowe postacie kobiece.
Przekład L'Enrico był utworem szerzej nieznanym światowej publiczności. Ten stan zmienił się wraz z opublikowaniem przez Marię Galli Stampino prozatorskiego przekładu eposu na język angielski.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoskie eposy Kategoria:Utwory literackie, których akcja toczy się w średniowieczu Kategoria:Utwory literackie z 1635 Kategoria:Utwory literackie napisane oktawą