Natalija Fiodorowna Mieklin-Krawcowa (; ur. 8 września 1922 w Łubniach, zm. 5 czerwca 2005 w Moskwie) – radziecka pilotka wojskowa, major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Dzieciństwo i młodość spędziła w Smile, Charkowie i Kijowie, do 1940 skończyła 10 klas szkoły i kijowski aeroklub, w latach 1940–1941 studiowała w Moskiewskim Instytucie Lotniczym. W lipcu i sierpniu 1941 uczestniczyła w budowie fortyfikacji w rejonie Briańska, a od października 1941 służyła w Armii Czerwonej, została szefem łączności eskadry 587. pułku lotnictwa bombowego w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym. W lutym 1942 ukończyła kursy szturmanów (nawigatorów) przy wojskowej lotniczej szkole pilotów w Engelsie i została szturmanem załogi żeńskiego nocnego pułku bombowego w Engelsie.
Od maja 1942 do maja 1945 walczyła w wojnie z Niemcami jako szef łączności eskadry, lotnik, starszy lotnik i dowódca klucza 588. nocnego pułku bombowego, później 46. gwardyjskiego nocnego pułku bombowego, od maja do lipca 1942 na Froncie Południowym, a od lipca do września 1942 Froncie Północno-Kaukaskim, od września 1942 do stycznia 1943 w Północnej Grupie Wojsk Frontu Zakaukaskiego, od stycznia do listopada 1943 ponownie na Froncie Północno-Kaukaskim, od listopada 1943 do maja 1944 w składzie Samodzielnej Armii Nadmorskiej, a od czerwca 1944 do maja 1945 w 2 Froncie Białoruskim. Uczestniczyła w bitwie o Kaukaz, wyzwoleniu Kubania, operacji kerczeńsko-eltigeńskiej, krymskiej, mohylewskiej, białostockiej, osowieckiej, mławsko-elbląskiej, pomorskiej i berlińskiej. Wykonała 980 lotów bojowych na bombowcu U-2 (Po-2), zrzucając bomby na siłę żywą i technikę wroga.
Po wojnie była dowódcą klucza Sił Wojskowo-Powietrznych Północnej Grupy Wojsk stacjonującej w Polsce, w październiku 1945 została przeniesiona do rezerwy, później studiowała na Wydziale Filologicznym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. W październiku i listopadzie 1947 była oficerem wydziału Głównego Zarządu Sił Wojskowo-Powietrznych, w 1953 ukończyła Wojskowy Instytut Języków Obcych i została referentką-tłumaczką w 6 Zarządzie Ministerstwa Obrony ZSRR, we wrześniu 1957 zakończyła służbę wojskową. W 1960–1961 pracowała w wydawnictwie wojskowym. Od stycznia 1956 była zamężna z Jurijem Krawcowem, którego nazwisko przyjęła. Od 1972 była członkinią Związku Pisarzy ZSRR/Federacji Rosyjskiej. Zginęła tragicznie. Została pochowana na Cmentarzu Trojekurowskim.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (23 lutego 1945) Order Lenina (23 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie - 14 kwietnia 1944, 14 grudnia 1944 i 15 czerwca 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (27 kwietnia 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (11 stycznia 1942) Order Znak Honoru (7 września 1982) Medal Za Zasługi Bojowe (19 listopada 1951) i inne.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Kobiety – Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Członkowie Związku Pisarzy ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy i rosyjscy oficerowie w Polsce 1945–1993 Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Kobiety – radzieccy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łubniach