Wasilij Pietrowicz Babkow (ros. Васи́лий Петро́вич Бабков, ur. 14 kwietnia 1918 we wsi Kuszuhum w guberni jekaterynosławskiej (obecnie w obwodzie zaporoskim), zm. 8 września 2001 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał pułkownik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1942)Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему составу Красной Армии» от 23 ноября 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. – 1942. – 12 декабря (№ 44 (203)). – С. 1..
Życiorys Do 1932 skończył 7 klas szkoły w Zaporożu, a w 1934 szkołę zawodową, pracował jako elektryk w zakładzie „Zaporożstal”, ukończył zaporoski aeroklub i od 1935 uczył się na Wydziale Wieczorowym Zaporoskiego Instytutu Elektrotechnicznego. Od marca 1937 służył w Armii Czerwonej, w grudniu 1937 skończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Borisoglebsku, był lotnikiem myśliwskiej eskadry lotniczej w Białoruskim Okręgu Wojskowym, we wrześniu 1939 jako pilot 58 myśliwskiej brygady lotniczej brał udział w agresji ZSRR na Polskę. Był dowódcą klucza i szturmanem (nawigatorem) eskadry pułku myśliwskiego w Białoruskim i Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym, w maju 1941 ukończył kursy doskonalenia szturmanów Sił Wojskowo-Powietrznych i został szturmanem myśliwskiego pułku lotniczego w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. Uczestniczył w wojnie z Niemcami, od października 1941 do maja 1942 jako szturman 521 myśliwskiego pułku lotniczego Frontu Kalinińskiego, brał udział w bitwie pod Moskwą i operacji rżewsko-wiaziemskiej, w lutym 1942 został ranny, od czerwca do października 1942 był szturmanem pułku, a od października 1942 do lutego 1943 dowódcą pułku lotniczego. W czerwcu-lipcu 1942 walczył na Froncie Południowo-Zachodnim, w lipcu-sierpniu 1942 na Froncie Stalingradzkim, we wrześniu-październiku 1942 Dońskim, od grudnia 1942 do lutego 1943 Kalinińskim, a od lutego do kwietnia 1943 Północno-Zachodnim, uczestniczył w walkach obronnych na kierunku kupiańskim, bitwie pod Stalingradem, operacji starorusskiej i operacji diemiańskiej.
W czerwcu-lipcu 1943 był zastępcą dowódcy 737 myśliwskiego pułku lotniczego, a od lipca 1943 do grudnia 1944 dowódcą 88 gwardyjskiego myśliwskiego pułku lotniczego, od czerwca do października 1943 walczył na Froncie Woroneskim, a od października 1943 do grudnia 1944 1 Ukraińskim, brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, bitwie o Dniepr, operacji kijowskiej, proskurowsko-czerniowieckiej i lwowsko-sandomierskiej, w grudniu 1943 w rejonie Kijowa został ranny. Od grudnia 1944 do maja 1945 był zastępcą dowódcy 2 gwardyjskiego myśliwskiego pułku lotniczego, a w maju 1945 dowódcą 5 gwardyjskiego myśliwskiego pułku lotniczego, uczestniczył w operacji sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej. Wykonał łącznie 415 lotów bojowych, w 100 walkach powietrznych strącił osobiście 13 i w grupie 13 samolotów wroga. Po wojnie do grudnia 1945 dowodził myśliwskim pułkiem lotniczym w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1950 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, od czerwca 1950 do grudnia 1954 dowodził 170 gwardyjską myśliwską dywizją lotniczą w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1956 ukończył Wyższą Akademię Wojskową. Od listopada 1956 do grudnia 1960 dowodził 71 Gwardyjskim Myśliwskim Korpusem Lotniczym w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, później został inspektorem obrony przeciwlotniczej, 1961-1971 był generalnym inspektorem lotnictwa myśliwskiego wojsk obrony przeciwlotniczej, a 1961-1971 generalnym inspektorem, w lutym 1986 zakończył służbę wojskową.
Awanse młodszy porucznik (20 listopada 1938) porucznik (29 kwietnia 1939) starszy porucznik (1940/1941) kapitan (23 marca 1942) major (13 sierpnia 1942) podpułkownik (19 grudnia 1943) pułkownik (20 kwietnia 1950) generał major lotnictwa (31 maja 1954) generał porucznik lotnictwa (13 kwietnia 1964) generał pułkownik lotnictwa (4 listopada 1973)
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (23 listopada 1942) Order Lenina (dwukrotnie - 23 listopada 1942 i 21 lutego 1978) Order Rewolucji Październikowej (27 grudnia 1982) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie - 28 marca 1942 i 22 lutego 1968) Order Aleksandra Newskiego (11 marca 1943) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie - 11 sierpnia 1944 i 11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie - 13 czerwca 1952 i 22 lutego 1955) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (30 kwietnia 1975) Medal „Za zasługi bojowe” (6 listopada 1947) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (Polska, 6 października 1973) Order Za Zasługi Bojowe (Mongolia, 6 lipca 1971) I inne.
Przypisy
Bibliografia https://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2767 (ros.)
Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Radzieccy generałowie pułkownicy lotnictwa Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Radzieccy dowódcy pułków w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy agresji ZSRR na Polskę Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2001