Hieronim Michał KöllerW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Ritter von Hieronymus Köller”. (ur. 29 września 1864, zm. 3 lutego 1954) – polski doktor praw, urzędnik, burmistrz Leska, nauczyciel, działacz społeczny.

thumb|240px|Nagrobek Hieronima i Zofii Köller Życiorys Hieronim Michał Köller urodził się 29 września 1864. Miał siostrę.

Uzyskał stopień doktora praw. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby krajowej. Od około 1887 w charakterze praktykanta konceptowego był zatrudniony w C. K. Namiestnictwie, gdzie pracował w I biurze. W tym czasie otrzymał cesarskie stypendium celem kształcenia się poza granicami, po czym przez pół roku przebywał w Berlinie oraz pół roku w Paryżu. W tym czasie był protegowanym sekretarza Namiestnictwa, Tadeusza Czarkowskiego-Golejewskiego i gościł w stolicy Francji u Marii Czarkowskiej.

W sierpniu 1889 z posady praktykanta konceptowego C. K. Namiestnictwa został powołany do tymczasowej służby w C. K. Ministerstwie Wyznań i Oświaty w Wiedniu. W 1904 pełnił funkcję referenta galicyjskich spraw wyznaniowych dla wyznania rzymskokatolickiego i greckokatolickiego w C. K. Ministerstwie Wyznań i Oświaty w randze radcy sekcji. Do 1912 pracował w charakterze radcy ministerialnego. W lipcu 1912 został szefem sekcji w C. K. Ministerstwie Rolnictwa w Wiedniu (K. K. Ackerbau-Ministerium). Stanowisko sprawował do 1918. W swojej pracy zajmował się zarządem domen i lasów oraz szkolnictwem w zakresie ministerstwa. Wspierał sprawę polską, czym miał narazić się władzom austriackim. Udzielał się w życiu Polonii w Wiedniu. Otrzymał tytuł tajnego radcy i radcy dworu. Został wyniesiony do stanu rycerskiego 9 grudnia 1916.

W 1902 był jednym z założycieli oddziału Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Wiedniu. W latach 20. II Rzeczypospolitej osiadł w Lisku wraz z żoną i synem. Zamieszkiwał w kamienicy przy plantach miejskich. Od lipca 1931 do 30 marca 1934 sprawował urząd burmistrza Leska. W czerwcu 1933 wybrany członkiem zarządu Związku Miast Polskich. W Lesku należał do Towarzystwa Miłośników Muzyki i Sceny oraz do tamtejszego koła Towarzystwa Szkoły Ludowej. Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie. Po zakończeniu II wojny światowej został nauczycielem w Gimnazjum w Lesku.

Po powrocie ze stypendium w Paryżu w czerwcu 1889 ożenił się z Zofią Czarkowską (1868-1952), siostrą Tadeusza Czarkowskiego-Golejewskiego. Zmarł 3 lutego 1954. Został pochowany na cmentarzu w Lesku.

Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego – Watykan (1904, wręczony we Lwowie przez abp. Józefa Teodorowicza).

austro-węgierskie Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda (1909). Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych. Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Burmistrzowie miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Towarzystwa Szkoły Ludowej Kategoria:Członkowie Związku Miast Polskich (II Rzeczpospolita) Kategoria:Działacze społeczni II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Lesku Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Tajni radcy (zabór austriacki) Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Urzędnicy ministerstw Austro-Węgier Kategoria:Zmarli w 1954