Michaił Iwanowicz Dienisienko (ros. Михаил Иванович Денисенко, ur. w chutorze Tiemczenkow (obecnie w obwodzie sumskim), zm. 7 kwietnia 1949 w Witebsku) – radziecki dowódca wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Skończył niepełną szkołę średnią, pracował przy budowie kolei, w maju 1919 został powołany do Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej – w walkach przeciwko armii Denikina. W 1920 jako żołnierz 14 Armii, 12 Armii i 1 Armii Konnej walczył przeciw armiom Petlury i Wrangla oraz w wojnie z Polską, w listopadzie 1920 został politrukiem kompanii, od 1920 należał do RKP(b). W 1925 ukończył szkołę piechoty w Połtawie i został dowódcą plutonu, później był politrukiem kompanii i dowódcą kompanii, w 1936 dowódcą batalionu, od czerwca 1936 do września 1936 szefem sztabu pułku, następnie dowódcą pułku w Samodzielnej Armii Czerwonego Sztandaru na Dalekim Wschodzie. W grudniu 1940 został dowódcą 202 Brygady Powietrznodesantowej na Dalekim Wschodzie, w grudniu 1941 kierownikiem kursów młodszych poruczników Frontu Dalekowschodniego, potem szefem sztabu 10 Korpusu Powietrznodesantowego, a od marca do sierpnia 1942 dowódcą 9 Korpusu Powietrznodesantowego w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, od 10 sierpnia 1942 brał udział w wojnie z Niemcami kolejno na Froncie Południowo-Wschodnim, Stalingradzkim, Woroneskim, Stepowym i 3 Ukraińskim. Uczestniczył w bitwie pod Stalingradem i pod Kurskiem, w grudniu 1943 został dowódcą 12 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej 38 Armii 3 Frontu Ukraińskiego, brał udział w operacji wiedeńskiej i praskiej. Po wojnie nadal dowodził dywizją, od sierpnia 1946 pracował w Głównej Inspekcji Wojsk Lądowych, od listopada 1946 do września 1947 był zastępcą dowódcy 69 Dywizji Piechoty Gwardii, w grudniu 1948 ukończył kursy przy Akademii Wojskowej im. Frunzego i został dowódcą 103 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej w Białoruskim Okręgu Wojskowym w Witebsku. Zginął przy wykonywaniu skoku spadochronowego.
W Wołgogradzie jego imieniem nazwano ulicę.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (20 grudnia 1943) Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie – 9 marca 1943 i 18 września 1943) Order Suworowa II klasy (1 listopada 1943) Order Kutuzowa II klasy (26 kwietnia 1945) Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zdobycie Wiednia” Medal „Za wyzwolenie Pragi” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=3261 (ros.)
Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona bolszewicka) Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Żołnierze 1 Armii Konnej Kategoria:Ofiary upadków z wysokości