Janusz Stanisław Dukiet (ur. 17 kwietnia 1895 we Lwowie, zm. 31 maja 1975 w Krakowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Janusz Stanisław DukietW ewidencji wojskowych c. k. armii był określany w języku niemieckim jako „Johann Dukiet”. urodził się 17 kwietnia 1895 we Lwowie jako jeden z pięciu synów Władysława (1868–1942, sędzia w Lisku, prokurator w Sanoku) i Marii z domu Wagner (1870–1953). Jego braćmi byli: Włodzimierz (ur. 1897W 1914 Janusz Dukiet, ur. 1895, ukończył VIII klasę w sanockim gimnazjum. W tym samym roku Włodzimierz ukończył VII klasę w tej szkole. , zm. w 1905 w Makowie wskutek choroby), Mieczysław (1899–1983, lekarz, oficer, działacz sportowy w Krynicy-Zdroju), Zbigniew Tadeusz (ur. 1905, urzędnik bankowy, do 1939 w Kołomyi, zaginął 2 kwietnia 1940), Tadeusz Maria (1908–, po wojnie pracownik umysłowy w Bytomiu, ).

Podczas nauki szkolnej wraz z bratem Włodzimierzem działał w sanockim harcerstwie, należał do I Drużyny Skautowej im. hetmana Stanisława Żółkiewskiego – ex ossibus ultor; pełnił funkcję zastępowego i instruktoraAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 474.. W 1914 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (do tej szkoły uczęszczali także jego bracia). Po maturze miał podjąć studia na akademii górniczej.

Podczas I wojny światowej został powołany do szeregów C. K. Armii w stopniu chorążego rezerwy piechoty z dniem 1 sierpnia 1915. Około 1916–1918 był żołnierzem 45 pułku piechoty, przed wojną stacjonującego w Sanoku. Dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 19 lutego 1919 jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 stycznia 1918 wraz z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1916 i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera mianowany komendantem 2 kompanii przy dowództwie 3 batalionu Strzelców Sanockich od 1 listopada 1918. Uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty. Po wojnie, w stopniu porucznika był jednym z referentów Referatu A-1 (Techniczno-Wywiadowczy) Oddziału II Sztabu Generalnego, kierowanego przez kpt. Tadeusza Puszczyńskiego. W 1923, 1924 był oficerem 67 pułku piechoty w garnizonie Brodnica (w którym był dowódcą kompanii), w tym w 1923 jako oficer nadetatowy służył w Oddziale II SG, gdzie był kierownikiem Referatu B.5, później B.5/6Stanisław Zenon Zakrzewski (1890–1976): "Na wozie i pod wozem".. W 1928 był oficerem 51 pułku piechoty w garnizonie Brzeżany, pełniąc stanowiska dowódcy kompanii, komendanta obwodowego Przysposobienia Wojskowego. W 1934, jako kapitan piechoty przeniesiony w stan spoczynku był w oficerskiej kadrze okręgowej nr X jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl.

Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1938 został uznany przynależnym do gminy Sanok.

thumb|Tablica nagrobna Janusza Dukieta Po wybuchu II wojny światowej, zmobilizowany do Wojska Polskiego, uczestniczył w kampanii wrześniowej na stanowisku komendanta kwatery głównej 22 Dywizji Piechoty Górskiej. Po zakończeniu wojny w 1946 był oskarżony i sądzony przed sądem w Warszawie w procesie członków OP i NSZ, w trakcie którego nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Był jednym z założycieli zarejestrowanej 12 lutego 1948 Kasy Zapomogowej Pracowników Przemysłu Węglowego Kopalni Wanda-Lech w Nowym Bytomiu. Po wojnie (1958) był pracownikiem umysłowym, zamieszkiwał w Katowicach-Ligocie przy ul. Grunwaldzkiej 8a/4.

Zmarł nagle 31 maja 1975 w Krakowie, a jego pogrzeb odbył się 3 czerwca 1975 na tamtejszym cmentarzu Rakowickim (kwatera PAS 62-wsch-4, grobowiec Kropińskich).

Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Srebrny Medal Waleczności 2 klasy (Austro-Węgry, przed 1917) Brązowy Medal Waleczności (Austro-Węgry, przed 1917)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Harcerze związani z Sanokiem Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Brodnicą Kategoria:Ludzie związani z Brzeżanami Kategoria:Wojskowi związani z Katowicami Kategoria:Ludzie związani z Leskiem Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 51 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Oficerowie 67 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie dowództwa 22 Dywizji Piechoty Górskiej Kategoria:Oficerowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1975