mały|Kamienne krzyże celtyckie takie jak ten, są jednym z głównych źródeł informacji o węzłach celtyckich. mały|Jedna z „kart dywanowych” z Ewangeliarza z Lindisfarne z motywem węzła celtyckiego |alt=Jedna z „kart dywanowych” z Ewangeliarza z Lindisfarne z motywem węzła celtyckiego mały|Iluminacja z Księgi z Kells zawierająca kompozycję inicjałową z motywem węzła celtyckiego. Węzły celtyckie, zwane Icovellavna (irlandzki:snaidhm Cheilteach, walijski: cwlwm Celtaidd) to rodzaj splotów oraz motywów dekoracyjnych, szeroko stosowanych w sztuce i kulturze celtyckiej. Motyw węzła celtyckiego pojawił się również w chrześcijańskich budowlach oraz w manuskryptach, takich jak Księga z Kells czy Ewangeliarz z Lindisfarne. Większość węzłów celtyckich to sploty zamknięte, bez początku i końca, takie jakie często spotyka się w plecionych koszach.
Historia Motyw dekoracyjny przeplatanych splotów wywodzi się ze sztuki późnego Cesarstwa RzymskiegoTrilling J., The Language of Ornament. Thames and Hudson Ltd., 2001. .. Motyw węzła pojawił się po raz pierwszy w III i IV wieku naszej ery i można go zauważyć w mozaikowych posadzkach w Rzymie. Motywy dekoracyjne z wykorzystaniem przeplatanych węzłów pojawiły się również w architekturze bizantyjskiej, w sztuce koptyjskiej, sztuce Islamu, w średniowiecznych iluminowanych manuskryptach, w sztuce Etiopii, oraz w architekturze europejskiej.
Spirale oraz wzory geometryczne były dominującym motywem w sztuce celtyckiej przed nadejściem chrześcijan około roku 450 naszej ery. Motywy celtyckie znalazły również odbicie we wczesnochrześcijańskich rękopisach i dziełach sztuki, gdzie zostały wzbogacone o motywy wzięte z życia, takie jak zwierzęta, rośliny, a nawet postacie ludzkie. Początkowo były to złożone przeplatane sploty, które można również znaleźć na innych obszarach Europy, jak na przykład we Włoszech w VI wieku. Fragment Ewangeliarza tzw. Gospel Book, który powstał w VII wieku w północnej Anglii i obecnie znajduje się w bibliotece katedry w Durham, zawiera najwcześniejsze przykłady motywu przeplatanego splotu w stylu celtyckim.
J. Romilly Allen zidentyfikował „osiem podstawowych węzłów, które stanowią podstawę prawie wszystkich motywów przeplatanych splotów w dekoracyjnej sztuce celtyckiej.
Współcześnie sztuka celtycka identyfikowana jest jako wyraz tożsamości narodowej Szkotów, Irlandczyków i Walijczyków.
Motyw węzła celtyckiego zauważyć można współcześnie w tatuażach, chociaż nie należą one do tradycji celtyckiej. Tatuaże takie stały się szczególnie popularne w Stanach Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.
Przykłady
Zobacz też triquetra krzyż celtycki śriwatsa
Przypisy
Bibliografia George Bain. Celtic Art: The Methods of Construction (Dover Art Instruction). 1973. . Courtney Davis: Celtic Designs and Motifs. Constable u. a., London u. a. 1991. Iain Bain. Celtic Knotwork. 1986. J. Romilly Allen. Celtic Art in Pagan and Christian Times. 1993.
Linki zewnętrzne Narysuj swój własny węzeł celtycki – pełna lista linków do tutoriali oraz bibliografii Strona o węzłach celtyckich http://www.entrelacs.net/ http://www.thinkythings.org/knotwork/celthome.html
Kategoria:Ornamenty