Triplaris poeppigiana Wedd. – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych (Polygonaceae Juss.). Występuje naturalnie w Peru oraz Boliwii, a według innych źródeł także w Kolumbii, Wenezueli, Gujanie, Ekwadorze oraz Brazylii.
Morfologia Pokrój Wiecznie zielone drzewo lub krzew. Dorasta do 20 cm wysokości. Pokrój jest wąski, kolumnowy. Pień dorasta do 45 cm średnicy. Liście Mają podłużny kształt. Blaszka liściowa jest całobrzega, o rozwartej lub niemal sercowatej nasadzie i spiczastym wierzchołku.
Biologia i ekologia Rośnie za skrajach lasów, zarówno w pierwotnym jak i wtórnym lesie deszczowym. Występuje na wysokości do 1200 m n.p.m., a wyjątkowo nawet do 2500 m n.p.m. Najlepiej rośnie w pełnym nasłonecznieniu. Preferuje wilgotne gleby, na sezonowo zalewanych obszarach. Charakteryzuje się szybkim wzrostem – 2 lata po wysiewie nasion osiąga wysokość 3 m. Drzewo wytwarza odrosty, gdy jest ścięte u podstawy. Jest gatunkiem pionierskim w granicach swojego naturalnego zasięgu występowania.
Zastosowanie Gatunek jest używane jako surowiec drzewny. Jego drewno ma barwę od jasnoszaro-brązowej do różowo-brązowej. Drewno bielaste nie różni się od twardzieli. Jego połysk jest umiarkowany. Nie wyróżnia się charakterystycznym zapachem czy smakiem. Jest lekkie, mocne, wytrzymałe i elastyczne. Nie jest odporne na atak grzybów czy gnicie. Suche drewno jest podatne na atak termitów. Jest ono używane do produkcji elementów mebli, skrzyni, płyt pilśniowych i wiórowych. Ponadto drewno jest czasem wykorzystywane na opał.
Przypisy
Kategoria:Rdestowate