Leszek Szymowski (ur. 9 maja 1981 w Krakowie) – polski dziennikarz śledczy, fotograf, pisarz i przedsiębiorca. Autor książek i artykułów ujawniających kulisy afer politycznych i gospodarczych w Polsce. Organizator Targów Książki Patriotycznej
Wykształcenie Jest synem krakowskiego inżyniera Andrzeja Szymowskiego – założyciela telewizji internetowej BonTV. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie skończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Studium Europy Wschodniej na specjalności: Rosja i Europa Wschodnia. W 2014 r. rozpoczął studia doktoranckie w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Mówi płynnie po angielsku, niemiecku, francusku i rosyjsku.
Praca dziennikarska Pierwsze artykuły publikował w 1998 r. na łamach „Dziennika Polskiego”, do którego trafił po warsztatach dziennikarskich organizowanych przez redakcję dla krakowskiej młodzieży. W trakcie studiów, współtworzył wraz z Michałem Sikorskim i Filipem Frąckowiakiem miesięcznik „Stosunki Międzynarodowe”, którego był korespondentem w Iraku. Od 2007 r. jest dziennikarzem śledczym „Tygodnika Angora”.
Pracę dziennikarza śledczego rozpoczął w 2005 r. w „Gazecie Polskiej”, pisząc na temat afer paliwowych i nieznanych kulis zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki. Z redakcją rozstał się po konflikcie z Tomaszem Sakiewiczem i Katarzyną Gójską-Hejke, którzy oskarżali go o współpracę z rosyjskim wywiadem. W latach 2008–2009 był równolegle dziennikarzem śledczym tygodnika „Wprost”, a w latach 2009–2015 tygodnika „Gazeta Finansowa” i „Warszawska Gazeta”. Był również autorem, jak i współautorem reportaży emitowanych na antenie Telewizji Polskiej w programach „Misja Specjalna” i „30 Minut Extra”. W latach 2009–2011 pracował w Onet.pl, skąd go usunięto po tym jak wbrew woli kierownictwa redakcji zaczął badać okoliczności katastrofy smoleńskiej i jej oficjalne ustalenia oraz publikować w tygodniku „Najwyższy Czas!” artykuły na ten temat. Od 2009 r. publikuje w tygodniku „Najwyższy Czas!”.
Publikacje prasowe i książkowe (wybór) Jako dziennikarz śledczy ujawnił dużą liczbę afer politycznych, kryminalnych i gospodarczych. Za najważniejsze jego publikacje uznać można przedstawienie (na łamach „Gazety Polskiej”) kulisów uprowadzenia i zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki oraz ustaleń ze śledztwa IPN dowodzących, że wersja oficjalna jest nieprawdziwa. Na łamach „Wprost” ujawnił m.in. kulisy zabójstwa Jacka Dębskiego, tożsamość mordercy księdza Stefana Niedzielaka oraz powiązania detektywa Krzysztofa Rutkowskiego z gangiem mokotowskim. Na łamach „Angory” ujawnił kulisy śledztwa w sprawie tajnych więzień CIA w Polsce oraz zeznania świadków koronnych: „Masy” i Mariana W. ps. „Maniek” – pierwszego Polaka, który został świadkiem koronnym amerykańskiej agencji antynarkotykowej DEA. Ujawniał również zeznania gangsterów: „Bajbusa”, „Marcela” oraz „Janka”, mówiące o zbrodniach gangu mokotowskiego i jego powiązaniach z politykami i samorządowcami.
W kwietniu 2015 r. na łamach „Gazety Finansowej” opublikował artykuł, z którego wynikało, że spółka należąca do byłego ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja Sienkiewicza była kontrahentem jednej ze spółek-córek Gazpromu, co miało związek z tym, że sabotowała ukończenie realizacji terminala gazowego w Świnoujściu. Spółka i sam Sienkiewicz zapowiedzieli wytoczenie procesu redakcji i autorowi, jednak ostatecznie nie wystąpili z pozwem sądowym.
W marcu 2011 r. wydał książkę „Zamach w Smoleńsku. Niepublikowane dowody zbrodni”. Twierdzi w niej wprost, że polski samolot wylądował w lesie przed lotniskiem smoleńskim i dopiero potem został rozerwany eksplozją bomby próżniowej (termobarycznej), a pasażerów którzy przeżyli dobijano z broni palnej.
Procesy sądowe Publicystyka Leszka Szymowskiego wywołuje kontrowersje, głównie u osób, które były bohaterami jego reportaży. W 2007 r. po emisji w Telewizji Polskiej reportażu Szymowskiego na temat spółki EKOTRADE, spółka ta wystąpiła z pozwem sądowym przeciwko dziennikarzowi i TVP, domagając się prawie miliona złotych odszkodowania oraz przeprosin w większości mediów. W marcu 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo, a pracę Szymowskiego nazwał „wzorem rzetelności dziennikarskiej”. Wyrok podtrzymał dwa lata później Sąd Apelacyjny. W latach 2008–2016 prokuratury prowadziły kilkanaście śledztw, które miały na celu ujawnienie źródeł przecieku informacji opublikowanych przez dziennikarza głównie w artykułach w tygodniku „Angora”. Kończyły się one umorzeniem, bo Szymowski odmawiał ujawnienia nazwisk osób, które udzielały mu informacji.
W 2012 r. wytoczył proces o zniesławienie Cezaremu Gmyzowi za artykuł „Próba zastraszenia w obronie nierzetelnej książki” opublikowany przez Gmyza w „Rzeczpospolitej” w kwietniu 2012 r., w którym Gmyz stwierdził, że Szymowski posuwał się do szantażu, aby zatrzymać krytyczną recenzję swojej książki. 28 stycznia 2014 Sąd Okręgowy oddalił powództwo uznając, że Cezary Gmyz nie był autorem artykułu. Przedstawiony przez Szymowskiego dowód w postaci zaświadczenia wydawcy „Rzeczpospolitej” stwierdzającego autorstwo Gmyza, został przez sąd niedopuszczony jako nielegalny. Sąd Apelacyjny w Warszawie nazwał ten wyrok „absurdalnym” i w listopadzie 2014 r. uchylił go. 8 listopada 2016 Sąd Okręgowy wydał ponowny wyrok w tej sprawie, nakazując Gmyzowi przeprosiny i zapłatę kosztów sądowych.
W 2012 r. prywatny akt oskarżenia przeciwko dziennikarzowi skierował Zbigniew Ziobro, który poczuł się urażony artykułem w „Angorze” o swoich związkach z aferą wokół więzień CIA. Sąd w obu instancjach uniewinnił dziennikarza. Ziobro skierował do sądu pozew cywilny o naruszenie dóbr osobistych przeciwko dziennikarzowi i wydawcy Tygodnika „Angora”. W marcu 2017 r. Sąd Okręgowy w Łodzi uznał powództwo za zasadne i nakazał pozwanym przeproszenie Ziobry. 1 kwietnia 2019 Sąd Apelacyjny w Łodzi zmienił ten wyrok i powództwo oddalił w całości a kosztami obciążył Ziobrę.
W sierpniu 2016 r. Prokuratura Krajowa postawiła Szymowskiemu zarzut ujawnienia tajemnicy śledztwa w publikacjach na łamach tygodnika „Angora” dotyczących zabójstwa Marka Papały. Ten sam zarzut postawiono również Pawłowi Woldanowi – redaktorowi naczelnemu Angory. Po trzech miesiącach prokuratorzy zmienili zdanie i wycofali zarzuty. W 2017 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa-Mokotów postawił Szymowskiemu zarzut ujawnienia tajemnicy śledztwa polegającej na ujawnieniu w książce „Księżobójcy. Anatomia zbrodni” nazwiska domniemanego zabójcy księdza Stefana Niedzielaka. 6 kwietnia 2018 Sąd Rejonowy Warszawa-Mokotów sprawę umorzył, uznając, że czyn stanowi niską szkodliwość społeczną. Dziennikarz, który chciał umorzenia ze względu na niepopełnienie przestępstwa, zapowiedział pozew przeciwko Polsce do Trybunału w Strasburgu.
Działalność biznesowa Od 2010 r., równolegle z pracą dziennikarską, prowadzi firmę zajmującą się eksportem polskich produktów.
Publikacje książkowe (2011) Zakazana historia (wyd. Penelopa), współautorzy: Jan Piński, Leszek Pietrzak, Rafał Przedmojski, Antoni Wręga, Dominik Smyrgała, . (2011) Zamach w Smoleńsku (wyd. Bollinari Publishing House), . (2011) Imperium marnotrawstwa. Gdzie znikają nasze pieniądze. (wyd. Penelopa), . (2012) Agenci SB kontra Jan Paweł II (wyd. Penelopa), . (2012) Media wobec bezpieki (wyd. Bollinari Publishing House), . (2013) Operacja Smoleńsk (wyd. 3S Media), . (2013) Zabić komendanta. Kulisy zabójstwa generała Marka Papały (wyd. CapitalBook), . (2013) Seryjny samobójca (wyd. Bollinari Publishing House), . (2013) Oszust matrymonialny (wyd. Bollinari Publishing House), . (2014) HomoTerror (wyd. Bollinari Publishing House), . (2014) Polska nie zginęła… my żyjemy – wywiad rzeka z Romualdem Szeremietiewem (wyd. Nobilis), . (2015) Zakazane śledztwo. Jak torpedowano dochodzenie do prawdy o zamachu na Jana Pawła II (wyd. Nobilis), . (2016) Księżobójcy. Anatomia zbrodni (wyd. Editions Spotkania), . (2019) Uwikłany. Nieautoryzowana biografia Zbigniewa Ziobry (wyd. Nobilis), Przedmowa: Stanisław Michalkiewicz (2021) Operacja Okrągły Stół. Kulisy transformacji ustrojowej (wyd. CapitalBook) Przedmowa: Grzegorz Braun (2023) Fundusz zbrodni: kulisy afery FOZZ (wyd. Capital) Przedmowa: Marcin Rola, Wstęp: Stanisław Michalkiewicz (2024) Vendetta (wyd. Capital)
Przypisy
Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy felietoniści Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1981 Kategoria:Polscy fotografowie współcześni Kategoria:Polscy przedsiębiorcy Kategoria:Polskie osobowości YouTube