mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 104 na język polski przez Konstantego Piotrowskiego z 1850 roku
Sonet 104 (TO me faire friend you never can be old) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonety 104 i 107 są interpretowane jako mogące mieć bezpośredni związek z biografią Szekspira i zawierające informacje pozwalające na datowanie okresu ich powstania.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, opisuje trzyletni okres swojego związku.
Okres trzech lat opisywany w sonecie może być rozumiany jako alegoria, przedstawiająca konwencjonalny okres rozkwitania miłości wprowadzony do poezji przez Horacego w Epodzie 11 (5,6) w opisie miłości do Io ( tłumaczenie Andrzeja Lama: Już oto trzeci grudzień, odkąd zaprzestałem szaleć za moją Inachią, jesienną szatę lasom strąca) i obecny w twórczości wielu poetów tego okresu (np. Pierre de Ronsard, Philippe Desportes oraz Samuel Daniel) lub jako rzeczywisty okres trwania związku, co na podstawie analizy stylu Szekspira pozwalałoby na datowanie powstania sonetu 104 na okres pomiędzy rokiem 1594 a 1596, a rozpoczęcie tworzenia całego cyklu na około 1592 roku.
Polskie przekłady
1850 Ty postarzeć niezdołasz, ani czas poorze, Konstanty Piotrowski 1913 Nie będziesz nigdy, druhu, dla mnie starym: Maria Sułkowska 1922 Dla mnie, mój miły druhu, ciągleś młody, Jan Kasprowicz 1948 Dla mnie Ty, przyjacielu, jesteś wiecznie młody Władysław Tarnawski 1964 Dla mnie, mój przyjacielu, zawsze będziesz młody Jerzy Sito 1968 Nigdy nie zestarzejesz się w mych oczach, miły Marian Hemar 1979 Starym nie wydasz mi się nigdy, miły, Maciej Słomczyński 2011 Dla mnie nie zestarzejesz się – nie, nigdy w świecie: Stanisław Barańczak 2015 Dla mnie, mój miły, ty się nie starzejesz Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a