Antin Onyszczuk (ukr. Антін Ошищук; ur. 7 czerwca 1883 w Kołomyi, zm. 29 października 1937) – ukraiński etnograf, badacz Huculszczyzny oraz historii ukraińskiego garncarstwa (m.in ceramiki pokuckiej).
W 1901 ukończył seminarium nauczycielskie w Stanisławowie. Do 1914 współpracownik komisji etnograficznej Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki, w latach 20' współpracownik Katedry Etnologii Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, oraz pracownik Narodowego Muzeum Sztuki Ukrainy. W czasie I wojny światowej został powołany do armii austro-węgierskiej jako sanitariusz, trafił do niewoli rosyjskiej.
W latach 1918–1919 delegat powiatu sniatyńskiego do Ukraińskiej Rady Narodowej. Aresztowany w sierpniu 1937 przez NKWD, skazany na śmierć i rozstrzelany w Bykowni.
Bibliografia Енциклопедія українознавства. T. 5. Lwów 1998, s. 1855.
Kategoria:Ukraińscy etnografowie Kategoria:Członkowie Ukraińskiej Rady Narodowej w latach 1918–1919 Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołomyi Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Żołnierze austro-węgierscy w niewoli rosyjskiej w czasie I wojny światowej