Karl Leonhard (ur. 21 marca 1904 w Edelsfeld, zm. 23 kwietnia 1988 w Berlinie) – niemiecki lekarz psychiatra, uczeń i współpracownik Karla Kleista, kontynuator szkoły psychiatrycznej Carla Wernickego, autor klasyfikacji endogennych zaburzeń psychotycznych.
Życiorys Uczęszczał do Humanistisches Gymnasium w Weiden. Studiował medycynę na Uniwersytecie Fryderyka i Aleksandra w Erlangen, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie oraz Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. W 1936 został ordynatorem kliniki psychiatrycznej Uniwersytetu Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem. W 1937 roku habilitował się. Po wojnie do 1957 pracował w Erfurcie, następnie przeniósł się do Berlina (wschodniego) i objął klinikę psychiatrii szpitala Charité. W 1969 przeszedł na emeryturę.
Prace Leonharda początkowo znane były jedynie w niemieckim obszarze językowym, co zmieniło się po przetłumaczeniu w 1979 jego monografii na angielski.
W 1984 został odznaczony Orderem „Gwiazda Przyjaźni między Narodami”„Neues Deutschland”, 06.03.1984, s. 2.
W 1995 ukazała się jego autobiografia. Myśl naukową Karla Leonharda popularyzuje towarzystwo naukowe Wernicke-Kleist-Leonhard-Gesellschaft.
Klasyfikacja Leonharda Leonhard, na podstawie prac Kleista i własnych badań, zaproponował następujący podział psychoz:
psychozy fazowe bez psychoz cykloidalnych choroba maniakalno-depresyjna czysta melancholia i czysta mania czysta melancholia czysta mania czyste depresje i czyste euforie czyste depresje depresja agitowana (niem. gehetzte Depression) depresja hipochondryczna depresja samoudręczająca (niem. selbstquälerische Depression) depresja podejrzliwa (niem. argwöhnische Depression) depresja apatyczna czyste euforie euforia nieproduktywna euforia hipochondryczna euforia egzaltowana euforia konfabulacyjna euforia obojętna psychozy cykloidalne psychoza lękowo-ekstatyczna (niem. Angst-Glücks-Psychose) psychoza splątaniowa z pobudzeniem-zahamowaniem (niem. erregt-gehemmte Verwirrtheitspsychose) psychoza ruchowa hiperkinetyczno-akinetyczna (niem. hyperkinetisch-akinetische Motilitätspsychose) schizofrenie nieukładowe parafrenia afektywna katafazja (schizofazja) katatonia okresowa schizofrenie układowe proste schizofrenie układowe katatonie układowe katatonia parakinetyczna katatonia manieryczna katatonia proskinetyczna katatonia negatywistyczna katatonia mutystyczna katatonia wymowna hebefrenie układowe wesołkowata ekscentryczna płytka autystyczna parafrenie układowe hipochondryczna fonemiczna rozkojarzeniowa fantastyczna konfabulacyjna ekspansywna złożone schizofrenie układowe złożone katatonie układowe złożone hebefrenie układowe złożone parafrenie układowe katatonie wieku dziecięcego schizofrenie wieku dziecięcego.
Wybrane prace Über kapillarmikroskopische Untersuchungen bei zirkulären und schizophrenen Kranken und über die Beziehungen der Schlingenlänge zu bestimmten Charakterstrukturen. Halle: Marhold, 1928 Die defektschizophrenen Krankheitsbilder. Ihre Einteilung in zwei klinisch und erbbiologisch verschiedene Gruppen und in Unterformen vom Charakter der Systemkrankheiten. Leipzig: Thieme, 1936 Involutive und idiopathische Angstdepression in Klinik und Erblichkeit. Leipzig: Thieme, 1937 Aufteilung der endogenen Psychosen und ihre differenzierte Ätiologie. Berlin: Akademie-Verlag, 1957 Zur Frage des spezifischen Ausfalls nach Leukotomie. Deutsche Zeitschrift für Nervenheilkunde 186, (4), S. 317-322, 1964 Individualtherapie der Neurosen. Jena: G. Fischer Verlag, 1965 Bedeutende Persönlichkeiten in ihren psychischen Krankheiten. Beurteilung nach ihren eigenen Schriften und Briefen. Berlin: Akademie Verlag, 1988 Meine Person und meine Aufgaben im Leben. Hildburghausen: Verlag Frankenschwelle H.-J. Sailer, 1995
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1988