– japoński wrestler oraz zawodnik mieszanych sztuk walki. Współzałożyciel organizacji MMA Pride Fighting Championships oraz wrestlerskiej HUSTLE. Podczas kariery wrestlerskiej zdobywał tytuły mistrzowskie New Japan Pro-Wrestling wagi ciężkiej, junior ciężkiej oraz w tag teamie wraz z Akirą Maedą. Aktualnie jest rzecznikiem prasowym oraz matchmakerem w organizacji MMA Rizin Fighting Federation.

Wrestling i MMA W latach 1981–2002 występował dla wielu wrestlerskich federacji, głównie dla krajowych takich jak New Japan Pro-Wrestling czy Universal Wrestling Federation. W tej pierwszej w 1986 został mistrzem wagi junior ciężkiej, a w 1996 wagi ciężkiej. W 1987 zdobył pas NJPW w tag-teamie ze swoim partnerem ringowym Akirą Maedą. Został sklasyfikowany przez Pro Wrestling Illustrated na wysokim 27 miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów roku 1995. W latach 1989–1990 występował w Union of Wrestling Force (UWF).

W 1990 nastąpił rozłam w UWF po którym Takada w 1991 założył własną federację, Union of Wrestling Force International (UWFI) która mocno bazowała na poprzedniczce. W 1994 oraz 1995, brazylijski mistrz jiu jitsu Rickson Gracie wygrywał dwukrotnie turniej Vale Tudo Japan w Tokio, deklasując wszystkich swoich rywali, w tym poddając czterech japońskich zawodników puroresu tą samą techniką (duszenie zza pleców). Takada chcąc bronić honoru japońskich sportowców oraz dyscypliny jaką reprezentował (puroresu), wyzwał na pojedynek Brazylijczyka - ten mimo początkowych chęci, nie przyjął wyzwania, głównie z powodu tego iż pojedynek miał być reżyserowany i zwycięzca z góry ustalony. W grudniu 1996, Takada wraz z konsorcjum KRS założył federację KRS PRIDE, a 11 października 1997 odbyła się premierowa gala PRIDE, gdzie w walce wieczoru Takada zmierzył się z Ricksonem Gracie. Ostatecznie to Brazylijczyk był górą w tym starciu, poddając w 2 minucie i 32 sekundzie Japończyka dźwignią na łokieć.

Gala PRIDE mimo porażki Takady okazała się wielkim sukcesem, gdyż zgromadziła w tokijskiej hali Tokyo Dome prawie 48 tysięczną widownię. Projekt postanowiono kontynuować. 11 października 1998 na PRIDE 4, doszło do długo wyczekiwanego rewanżu z Gracie. Tym razem walka była bardziej wyrównana, lecz mimo to w 10 minucie starcia, Gracie ponownie zmusił do poddania Takadę tą samą techniką co w pierwszym ich starciu. W kwietniu 1999, na kolejnej gali, sensacyjnie poddał faworyzowanego zapaśnika i mistrza wagi ciężkiej Ultimate Fighting Championship Marka Colemana. Wielu ekspertów i komentatorów uważa tę walkę za wyreżyserowaną, w której z góry zwycięzcą miał być Takada. W kolejnych latach nie osiągał żadnych sukcesów na polu mieszanych sztuk walki. Notował porażki z Markiem Kerrem, Roycem Gracie i Ihorem Wowczanczynem oraz remisy z Mirko Filipoviciem czy Mikiem Bernardo. Ostatnią walkę w karierze stoczył 24 listopada 2002, przegrywając przez ciężki nokaut z Kiyoshi Tamurą. Przez następne lata skupił się na promocji i prowadzeniu PRIDE.

Podczas zarządzania PRIDE, w 2004 założył federację wrestlerską, HUSTLE. W 2007 PRIDE zostało wykupione przez amerykańską korporację Zuffa (właścicieli UFC), a on sam zaprzestał promocji MMA na kilka lat. W 2015 powrócił do organizowania gal MMA wraz ze wspólnikiem i byłym prezydentem PRIDE Nobuyuki Sakakibarą, tworząc nową organizację Rizin Fighting Federation, która w założeniach miała nawiązywać do gal PRIDE.

Lista walk w MMA 2 zwycięstwa – 6 porażki – 2 remisy WynikBilansPrzeciwnikRozstrzygnięcieRundaCzasRozgrywkiDataMiejsceUwagiPrzegrana 2-6-2 Kiyoshi Tamura KO (ciosy pięściami) 1 2:00 PRIDE 23 24.11.2002 TokioRemis 2-6-1 Mike Bernardo Remis 3 3:00 Inoki Bom-Ba-Ye 2001 31.12.2001 Saitamaspecjalne zasady walki, po upływie regulaminowego czasu automatyczny remisRemis 2-6 Mirko Filipović Remis 4 5:00 PRIDE 17 03.11.2001 Tokiospecjalne zasady walki, po upływie regulaminowego czasu automatyczny remisPrzegrana 2-5 Ihor Wowczanczyn Poddanie (ciosy pięściami) 4 5:00 PRIDE 11 31.10.2000 TokioPrzegrana 2-4 Royce Gracie Decyzja (jednogłośna) 1 15:00 PRIDE Grand Prix 2000 Opening Round 30.01.2000 Tokiopierwsza runda PRIDE GP wagi otwartejPrzegrana 2-3 Mark Kerr Poddanie (klucz na rękę - kimura) 1 15:00 PRIDE 6 04.07.1999 YokohamaWygrana 2-2 Mark Coleman Poddanie (dźwignia skrętna na nogę) 2 1:44 PRIDE 5 29.04.1999 NagojaPrzegrana 1-2 Rickson Gracie Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 9:28 PRIDE 4 11.10.1998 TokioWygrana 1-1 Kyle Sturgeon Poddanie (dźwignia skrętna na nogę) 1 2:17 PRIDE 3 24.06.1998 TokioPrzegrana 0-1 Rickson Gracie Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 2:32 PRIDE 1 11.10.1997 Tokio

Styl walki Finishery Cross armbreaker Crossface chickenwing High-speed roundhouse kick to the opponent's head

Popisowe akcje Ankle lock Camel clutch Cross kneelock Guillotine choke High knee Kimura lock Palm strike Rear naked choke Różne warianty kopnięć: Jumping sole Missile drop Repeated stiff shoot to the opponent's chest and legs Roundhouse Soccer to the opponent's face Spin Różne warianty suplesów: Belly-to-back Belly-to-belly Bridging full nelson German

Osiągnięcia New Japan Pro-Wrestling 1986: Mistrz IWGP w wadze junior ciężkiej 1997: Mistrz IWGP Tag Team wraz z Akirą Maedą 1996: Mistrz IWGP w wadze ciężkiej Union of Wrestling Forces International 1992 i 1995: Mistrz Świata Real Pro Wrestling w wadze ciężkiej Wrestle Association R 1996: Mistrzostwo WAR World Six-Man Tag Team wraz z Naoki Sano i Masahito Kakiharą Pro Wrestling Illustrated PWI sklasyfikowało go na 27. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów roku 1995. PWI sklasyfikowało go na 43. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów podczas PWI Years 2003. PWI sklasyfikowało go na 13. miejscu wśród 100 najlepszych tag-teamów (wraz z Akirą Maedą) podczas PWI Years 2003. Wrestling Observer Newsletter 1984: 5 Star Match przeciwko Kazuo Yamazakiemu 1987: Best Technical Wrestler 1996: Członek Galerii Sław WON

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalny rekord MMA

Kategoria:Urodzeni w 1962 Kategoria:Japońscy zawodnicy MMA Kategoria:Japońscy wrestlerzy