Møns Klint – klif zlokalizowany na wschodnim wybrzeżu duńskiej wyspy Møn. Uważany bywa za jedną z głównych atrakcji krajobrazowych DaniiWojciech Walczak, Duńskie wybrzeża klifowe, w: Poznaj Świat, nr 10/1983, s.7, ISSN 0032-6143.
Geologia Klif wyrasta wprost z Morza Bałtyckiego na wysokość 102–128 m. Stanowi kulminację filarowych bastionów kredowych, m.in. Dronningestolen (Tron Królowej). Ścina na długości około 8 kilometrów wschodnią część kredowego cokołu wyspy z kulminacją Aborrebjerg (143 m n.p.m.). W kilku miejscach ławice kredowe poprzecinane są wprasowanymi między nie osadami lodowcowymi i międzylodowcowymi. Osadziły się one na płaskiej wierzchowinie cokołu i pod koniec ostatniego zlodowacenia, pod naciskiem lądolodu, miękki cokół wyspy uległ potrzaskaniu na poszczególne kry, które się na siebie ponasuwały. Kolejne (tektoniczne) nasunięcia nastąpiły w holocenie (około 6.000 lat temu). Pogrzebaniu uległy wtedy liczne pnie dębowe. W klifach można odnaleźć również pozostałości organizmów coccolithophores żyjących tutaj 70 mln lat temu.
Turystyka Malowniczy klif jest popularnym celem wycieczek turystycznych. Turyści podziwiają zwłaszcza oślepiająco białe ściany klifu, ocieniane od góry soczystą zielenią starych lasów bukowych, które jesienią przybierają barwę intensywnej czerwieni. W pobliżu klifów funkcjonuje muzeum GeoCenter Møns Klint, którego otwarcia dokonała królowa Danii Małgorzata II.
Erozja i wypadki Skały tworzące Møns Klint podlegają nieustannie procesowi erozji, przez co regularnie, w różnych odstępach czasu, dochodzi tu do osuwisk, które bywają niebezpieczne dla turystów. W 1994 roku w ten sposób zginął francuski turysta. W październiku 2023 roku wody Morza Bałtyckiego podmyły również schody służące turystom do przejścia między szczytem klifów a brzegiem Morza Bałtyckiego u podstawy klifów.
Galeria
Møns Klint w sztuce
Przypisy
Kategoria:Zelandia (region) Kategoria:Klify w Danii Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Danii