Rehabilitacja społeczna – 1. zespół działań mających na celu umożliwienie osobie z niepełnosprawnością uczestniczenie w życiu rodzinnym, społecznym i zawodowym, na poziomie maksymalnie zbliżonym do innych osób; 2. proces przywracania osobie z niepełnosprawnością zdolności do samodzielnego funkcjonowania i aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym
Rehabilitacja społeczna stawia sobie następujące cele: kształtowanie zaradności osobistej i motywowanie aktywności w sytuacjach społecznych; kształtowanie umiejętności związanych z samodzielnym pełnieniem ról społecznych; likwidowanie barier architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu się, w dostępie do informacji i innych; kształtowanie wśród ogółu społeczeństwa postaw i zachowań, które będą sprzyjać integrowaniu się osób niepełnosprawnych z pełnosprawnymiUstawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (). Niektórzy autorzy wskazują również na inne cele rehabilitacji społecznej: adaptację do trudniejszych warunków życia, powstałych z powodu niepełnosprawności; integrację, poprzez włączanie do różnych sfer życia publicznego oraz kontakty interpersonalne.
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jako podstawowe formy wspomagania rehabilitacji społecznej warsztaty terapii zajęciowej i turnusy rehabilitacyjne.
Zobacz też Niepełnosprawność społeczna
Przypisy
Kategoria:Niepełnosprawność Kategoria:Polityka społeczna