Aleksandr Iwanowicz Ryżow (ros. Алекса́ндр Ива́нович Рыжо́в, ur. we wsi Kirjanicha w guberni kostromskiej, zm. 14 grudnia 1950 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik gwardii, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Skończył szkołę realną w Kineszmie, 1916 został powołany do rosyjskiej armii, 1917 ukończył szkołę podchorążych, uczestniczył w I wojnie światowej.
W grudniu 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej na Froncie Północnym, Północno-Zachodnim i Południowym jako dowódca plutonu, kompanii i batalionu, 1924 ukończył wyższe kursy kadry dowódczej, później studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego. W 1938 został zastępcą dowódcy dywizji piechoty, 1940 ukończył kursy przy Akademii Sztabu Generalnego i w kwietniu 1940 został komendantem 80 (Rybińskiego) Rejonu Ufortyfikowanego Odeskiego Okręgu Wojskowego.
Od czerwca 1941 walczył w wojnie z Niemcami i Rumunią. Od września 1941 do lutego 1942 dowodził 296 Dywizją Piechoty 9 i 18 Armii Frontu Południowego, od lutego do maja 1942 był zastępcą dowódcy, a od maja do lipca 1942 dowódcą 3 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty Frontu Południowego, z którą brał udział w woronesko-woroszyłowgradzkiej operacji obronnej. Od lipca 1942 do 5 stycznia 1943 dowodził 56 Armią Frontu Południowego/Północno-Kaukaskiego i Czarnomorskiej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego, walczył m.in. pod Rostowem nad Donem i na Kubaniu, od 5 stycznia do 11 lutego 1943 dowodził 18 Armią, od 11 lutego do 17 marca 1943 46 Armią (która wyzwoliła Krasnodar), a od 17 marca do 12 lipca 1943 47 Armią Frontu Północno-Kaukaskiego/Rezerwowego/Stepowego. Od 28 lipca 1943 do stycznia 1944 był zastępcą dowódcy 37 Armii Frontu Stepowego/2 Ukraińskiego, uczestniczył w krzemieńczuckiej operacji zaczepnej, forsowaniu Dniepru i operacji niżniednieprowskiej, od stycznia do 28 marca 1944 dowodził 4 Gwardyjską Armią 1 Frontu Ukraińskiego, która brała udział w kirowohradzkiej operacji zaczepnej i korsuń-szewczenkowskiej operacji zaczepnej. Od 28 marca do 27 maja 1944 dowodził 70 Armią 2 i 1 Frontu Białoruskiego, od lipca 1944 do końca wojny dowodził 28 Gwardyjskim Korpusem Piechoty 8 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Białoruskiego, podczas operacji białoruskiej przerwał niemiecką obronę, później zajął Lublin, 2 listopada 1944 otrzymał stopień generała porucznika. Uczestniczył w operacji wiślańsko-odrzańskiej, sforsował Wartę, później brał udział w operacji berlińskiej.
Po wojnie nadal dowodził korpusem, a od kwietnia 1949 3 Armią Uderzeniową w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech.
Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945) Order Lenina (czterokrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Suworowa II klasy (8 lutego 1943) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal „Za obronę Kaukazu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (Polska Ludowa)
Przypisy
Bibliografia
http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=621 (ros.) https://web.archive.org/web/20160809135851/http://novodevichiynecropol.narod.ru/ryzhov_ai.htm (ros.)
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1950