Dziwisz z Romiszowic herbu Jelita (zm. po 1360) – cześnik sieradzki (1341 – 1354), protoplasta rodu Romiszewskich/Romiszowskich herbu Jelita
Pisał się Dziwiszem z Romiszowic (Romiszewic), Mierzyna i Czerzyc (Czerczyna).
Syn Klemensa z Mierzyna, kasztelana i wojewody sieradzkiego.
Za czasów Dziwisza Romiszowice otrzymały immunitet gospodarczy i sądowy, wraz z prawem do lokacji na prawie niemieckim.
Poślubił córkę Andrzeja z Koprzywnicy, z którą miał synów:
- Jakusza z Romiszowic, cześnika sieradzkiego (1383–1390), kasztelana rozpierskiego (1398–1404)
- Dziwisza z Romiszowic, łowczego sieradzkiego (1372–1374), kasztelana spicymierskiego (1384–1409), ożenionego z Heleną, a później z Anną z Suchcic
- Jarosława z Mierzyna, stolnika i cześnika sieradzkiego (1394), ożenionego z Agnieszką
- Klemensa z Chodowa, sędziego sądeckiego (1378–1383), kasztelana kazimierskiego (1374–1406), ożenionego z Michną, a potem z Małgorzatą.
Bibliografia B. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego, Kraków 1584 (1858), s. 202 (268, 939) S. Okolski, Orbis Polonus, T.I, Kraków 1641, s. 349 J. Szymczak, Przejęcie Chojen, Mileszek, Bedonia przez Romiszewskich ze Stoku w 1511 r., Rocznik Łódzki, T. 44, Łódź 1997, s. 100, 108-112 J. Szyszka, Osadnictwo opola rozpierskiego do połowy XIII wieku, Społeczeństwo Polski średniowiecznej, T. XI, Warszawa 2007, s. 40 J. Szyszka, Ród Jelitów w ziemi sieradzkiej w średniowieczu, Wydział Historii UMK, Toruń 2004, s. 100-108 Tomasz Święcki, Historyczne pamiątki znamienitych rodzin i osób dawnej Polski, T.II, Warszawa 1859, s.29 Urzędnicy łęczyccy, sieradzcy i wieluńscy XIII - XV w., Wrocław 1985, s. 102 S. Zajączkowski, S. Zajączkowski, Materiały do słownika geograficzno-historycznego dawnych ziem łęczyckiej i sieradzkiej do 1400 roku, T.I, Łódź 1966, s. 187
Kategoria:Cześnicy sieradzcy (Zjednoczone Królestwo Polskie) Dziwisz