Elegia na odejście – siódmy tom poetycki Zbigniewa Herberta, wydany przez Instytut Literacki w 1990 roku.
W Elegii na odejście znajduje się 19 wierszy, co czyni ją tomem z najmniejszą liczbą utworów w twórczości Herberta. Najstarszy znajdujący się w tomie wiersz (Wit Stwosz: Uśnięcie NMP) pochodzi z 1952 roku. Utwór Heraldyczne rozważania Pana Cogito, który miał znaleźć się w tomie Pan Cogito (1974), został wówczas zablokowany przez cenzurę. Tematyka tomu dotyczy między innymi, jak zauważył Maciej Stanaszek, śmierci, przyrody, historiozofii, muzyki czy podróży. Ogólnie, zdaniem Stanaszka, tom ma raczej pesymistyczny nastrój. Według Stanaszka w tomie pojawia się, niespotykany wcześniej, osobisty charakter niektórych wierszy, szczególnie widoczny w zwracaniu się do osób, którym dedykowane były konkretne utwory.
Spis utworów Dęby Przemiany Liwiusza Rodzina Nepenthes Tarnina Msza za uwięzionych Małe serce Prośba Heraldyczne rozważania Pana Cogito Pożegnanie Krajobraz Podróż Wit Stwosz: Uśnięcie NMP Modlitwa starców Pana Cogito przygody z muzyką Domysły na temat Barabasza Wóz Śmierć lwa Bajka o gwoździu Elegia na odejście pióra atramentu lampy
Przypisy
Linki zewnętrzne Elegia na odejście w bibliotece Polona
Kategoria:Polskie zbiory poetyckie Kategoria:Twórczość Zbigniewa Herberta Kategoria:Utwory literackie z 1990