Rym zewnętrzny – współbrzmienie, które łączy dwa słowa stojące w klauzulach dwóch różnych wersówStanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 1966, s. 239..
Ta łza, co z oczu twoich spływa, Jak ogień pali moją duszę, I wciąż mnie dręczy myśl straszliwa, Że cię w nieszczęściu rzucić muszę.
Że cię zostawić tak znękaną I nic z win przeszłych nie odrobię - Ta myśl jest wieczną serca raną I ścigać będzie jeszcze w grobie.
(Adam Asnyk, Ta łza)
W strofie mickiewiczowskiej dwukrotnie występuje rym wewnętrzno-zewnętrznyWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 11. (średniówkowo-klauzulowy) i raz rym zewnętrzny.
Wyście krzepcy i zdrowi, jedzcie służyć krajowi, Niech litewskie prowadzą was Bogi; Tego roku nie jadę, lecz jadącym dam radę: Trzej jesteście i macie trzy drogi.
Przypisy
Z