Moje własne epitafium () – to epigramat pióra osiemnastowiecznego angielskiego dramaturga i poety-satyryka Johna Gaya, autora Opery żebraczej.
Forma Utwór jest monodystychem zbudowanym się z linijek jambicznych czterostopowych hiperkatalektycznych, spiętych rymem składanym. Wykorzystanie takiego współbrzmienia w wersyfikacji angielskiej ma duży walor humorystyczny.
Life is a jest, and all things show it. I thought so once, but now I know itWilliam Stanley Braithwaite, [red.] The Book of Restoration Verse,1910 (http://www.bartleby.com).
Treść Fraszka jest żartobliwą propozycją napisu na płycie nagrobkowej, stwierdzającą w dowcipny sposób znany w literaturze motyw vanitasNazwa motywu pochodzi oczywiście od łacińskiej sentencji wziętej ze Starego Testamentu: Vanitas vanitatum et omnia vanitas, czyli Marność and marnościami i tylko marność., czyli nietrwałości świata. Wiersz jest parodią rytych w kamieniu sentencji, a Przemysław Mroczkowski podkreśla parodystyczny talent GayaPrzemysław Mroczkowski, Historia literatury angielskiej. Zarys, Wrocław 1981, s. 307..
Przekłady Utwór ten został przełożony na język polski dwukrotnie, przez Stanisława BarańczakaZobacz: Od Chaucera do Larkina: 400 nieśmiertelnych wierszy, 125 poetów anglojęzycznych z 8 stuleci. Antologia w wyborze, przekładzie i opracowaniu Stanisława Barańczaka, Kraków 1993, s. 233. i Wiktora J. DaraszaZobacz: John Gay, Nagrobek dla samego siebie, Fraza 3/2001, s. 22.
Przypisy
Kategoria:Angielskie utwory poetyckie