Stawno – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Stawno z siedzibą GRN w Stawnie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie nowogardzkim w woj. szczecińskim na mocy uchwały nr V/48/54 WRN w Szczecinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromadGromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin. Bolechowo, Podańsko, Stawno i Tarnówko ze zniesionej gminy Mosty oraz obszar dotychczasowej gromady Tarnowo ze zniesionej gminy Rożnowo Nowogardzkie w tymże powiecie.
13 listopada 1954 (z mocą wstecz od 1 października 1954) gromada weszła w skład nowo utworzonego powiatu goleniowskiego w tymże województwie, gdzie ustalono dla niej 9 członków gromadzkiej rady narodowejUchwała Nr 2/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Goleniowie z dnia 2 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie z dnia 7 października 1954 r., Nr. 12, Poz. 49).
Gromadę zniesiono 1 stycznia 1969, a jej obszar włączono do gromad Rożnowo Nowogardzkie (miejscowości Bącznik, Łęsko, Pątlica, Smolniki, Stawno, Tarnowiec, Tarnowo i Tarnówko) i nowo utworzonej Goleniów (miejscowości Bolechowo i Podańsko) w tymże powiecie.
Przypisy
Stawno