Cynamonowiec Burmana, cynamonowiec jawajski (Cinnamomum burmanni (Nees & T.Nees) Blume) – gatunek rośliny z rodziny wawrzynowatych (Lauraceae Juss.). Występuje naturalnie w Indiach, Mjanmie (Birmie), Wietnamie, Indonezji, na Filipinach oraz w południowych Chinach (w prowincjach Guangdong, Junnan i Fujian oraz w regionie autonomicznym Kuangsi). W 1934 roku introdukowany w Hawajach.
Morfologia Pokrój Zimozielone drzewo dorastające do 14 m wysokości. Kora ma brązowoszarawą barwę. Gałęzie są nagie. Liście Naprzemianległe lub prawie naprzeciwległe, rzadko naprzeciwległe. Mają kształt od owalnego do lancetowatego. Mierzą 6–11 cm długości oraz 2,5 cm szerokości. Są skórzaste, nagie. Nasada liścia jest lekko klinowa. Blaszka liściowa jest o krótko spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest nagi i dorasta do 5–12 mm długości. Kwiaty Są niepozorne, obupłciowe, zebrane po kilka w luźne wiechy o szarawych i owłosionych osiach, rozwijają się w kątach pędów lub na prawie ich szczytach. Kwiatostany dorastają do 3–6 cm długości, podczas gdy pojedyncze kwiaty mają długość 4,5 mm. Są owłosione i mają zielonobiaławą barwę. Owoce Mają jajowaty kształt, osiągają 8 mm długości i 5 mm szerokości. left|thumb|Cynamon otrzymany z cynamonowca Burmana
Biologia i ekologia Rośnie w lasach i zaroślach. Występuje na wysokości do 2000 m n.p.m. Kwitnie od marca do kwietnia, natomiast owoce dojrzewają od października do listopada.
Zastosowanie Zmielona kora tego gatunku jest ważną przyprawą. Cynamon sumatrzański (cynamon Padang) charakteryzuje się największym poziomem kumaryn w korze, przez co może być toksyczny.
Gęste i drobnoziarniste drewno cynamonowca Burmana wykorzystywane jest w budownictwie.
Przypisy
Kategoria:Wawrzynowate