Ainsley Cory Maitland-Niles (ur. 29 sierpnia 1997 w Londynie, w dzielnicy Goodmayes) – angielski piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika lub prawego obrońcy. Pięciokrotny reprezentant Anglii w kadrze seniorskiej, wcześniej regularnie występujący w zespołach młodzieżowych od U‑17 do U‑21. Wychowanek Arsenalu, z którym zdobył Puchar Anglii i dwukrotnie Tarcze Wspólnoty. W 2017 roku był członkiem reprezentacji Anglii U‑20, która zdobyła mistrzostwo świata w tej kategorii wiekowej.
Kariera klubowa
Arsenal
Maitland-Niles dołączył do akademii Arsenalu w wieku sześciu lat i przechodził przez kolejne zespoły młodzieżowe klubu, aż do drużyny U‑21, w której zaczął regularnie występować w sezonie 2013/2014. 24 października 2014 roku podpisał pierwszy profesjonalny kontrakt z „Kanonierami”.
9 grudnia 2014 zadebiutował w pierwszej drużynie, w wieku 17 lat i 102 dni, w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów przeciwko Galatasaray (4:1) w Stambule, zastępując w przerwie Aarona Ramseya. Cztery dni później zaliczył debiut w Premier League, wchodząc w doliczonym czasie gry spotkania z Newcastle United (4:1).
W kolejnych sezonach stopniowo zyskiwał miejsce w pierwszym zespole, występując na różnych pozycjach – od skrzydłowego, przez środkowego pomocnika, po bocznego obrońcę. W sezonie 2017/2018, ostatnim pod wodzą Arsène’a Wengera, rozegrał łącznie 28 spotkań we wszystkich rozgrywkach. 29 grudnia 2018 zdobył swoją pierwszą bramkę dla Arsenalu w przegranym 1:5 meczu ligowym z Liverpoolem na Anfield.
1 sierpnia 2020 roku wystąpił od pierwszej minuty na pozycji lewego wahadłowego w finale Pucharu Anglii, w którym Arsenal pokonał Chelsea 2:1 i zdobył 14. w historii trofeum. Miesiąc później zagrał w wyjściowej jedenastce w meczu o Tarczę Wspólnoty z Liverpoolem (1:1, karne 5:4), wykorzystując rzut karny w serii jedenastek; został wybrany najlepszym zawodnikiem tego spotkania.
Łącznie w pierwszej drużynie Arsenalu rozegrał ponad 130 oficjalnych spotkań, zdobywając 3 gole i wygrywając z klubem Puchar Anglii (2019/2020) oraz dwukrotnie Tarczę Wspólnoty (2017, 2020).
Ipswich Town (wypożyczenie)
2 lipca 2015 został wypożyczony na rok do grającego w Championship Ipswich Town. Zadebiutował 8 sierpnia 2015 w zremisowanym 2:2 meczu z Brentford, a jego występy w pierwszych tygodniach sezonu zostały wysoko ocenione przez trenera Micka McCarthy’ego, który określił go jako „znakomitego” zawodnika.
3 listopada 2015 strzelił pierwszego gola w seniorskiej karierze, otwierając wynik spotkania z Boltonem Wanderers w wygranym 2:0 meczu ligowym na Portman Road. We wrześniu 2015 otrzymał w głosowaniu kibiców nagrodę dla zawodnika miesiąca w klubie, a cały sezon zakończył z 32 występami i 2 golami w barwach Ipswich we wszystkich rozgrywkach.
West Bromwich Albion, Roma i Southampton (wypożyczenia)
1 lutego 2021 roku został wypożyczony do West Bromwich Albion do końca sezonu 2020/2021. Rozegrał 12 spotkań w Premier League, głównie jako środkowy pomocnik, jednak nie zdołał uchronić drużyny przed spadkiem.
8 stycznia 2022 ogłoszono jego wypożyczenie do AS Roma do końca sezonu 2021/2022. W Serie A wystąpił w 8 meczach, a w całych rozgrywkach dla rzymskiego klubu zagrał łącznie 12 razy. Z Romą zdobył w maju 2022 roku Ligę Konferencji Europy UEFA – włoski zespół pokonał w finale Feyenoord 1:0 po bramce Nicolò Zaniolo, zdobywając pierwsze w historii trofeum tych rozgrywek.
1 września 2022 został wypożyczony do Southampton na sezon 2022/2023. W barwach „Świętych” rozegrał 22 mecze w Premier League, występując zarówno jako boczny obrońca, jak i środkowy pomocnik, jednak klub zakończył sezon spadkiem do Championship.
Po wygaśnięciu kontraktu z Arsenalem latem 2023 roku londyński klub poinformował o jego odejściu po dwudziestu latach spędzonych w klubie od poziomu juniorskiego.
Olympique Lyon
7 sierpnia 2023 Maitland-Niles podpisał czteroletni kontrakt z Olympique Lyonnais jako wolny zawodnik po wygaśnięciu umowy z Arsenalem. Został pierwszym Anglikiem w historii, który wystąpił w oficjalnym meczu w barwach OL.
7 stycznia 2024 strzelił swoją pierwszą bramkę dla Lyonu w wygranym 3:0 meczu 1/32 finału Pucharu Francji przeciwko czwartoligowemu CA Pontarlier, podwyższając wynik na 2:0 po przerwie. W sezonie 2023/2024 byli w finale Pucharze Francji, przegrywając 1:2 z Paris Saint‑Germain na Stade Pierre‑Mauroy w Lille.
W kolejnych sezonach Ligue 1 i europejskich pucharów stał się jednym z podstawowych zawodników drużyny, występując głównie jako prawy obrońca. Rozegrał dla OL ponad 80 oficjalnych spotkań i zdobył kilka bramek, w tym gola dającego zwycięstwo 1:0 w meczu fazy grupowej Ligi Europy z Young Boys Berno w styczniu 2026 roku.
Everton 1 września 2026 roku podpisał trzyletnią umowę z Everton FC. Zadebiutował pięć dni później wchodząc z ławki rezerwowej, w spotkaniu z Manchesterem United i w doliczonym czasie gry, ustalił wynik spotkania golem strzelonym z dystansu (2:2).
Kariera reprezentacyjna
Przeszedł przez wszystkie młodzieżowe reprezentacje Anglii – od U‑17 do U‑21. W 2014 roku zadebiutował w kadrze U‑17, a następnie występował w drużynach U‑18, U‑19 oraz U‑20. W reprezentacji U‑18 strzelił gola w debiucie przeciwko Polsce (3:2) w listopadzie 2014, a w kadrze U‑19 zdobywał bramki m.in. w zwycięskich meczach z Niemcami (3:2) i Macedonią (2:0) w eliminacjach mistrzostw Europy.
W 2017 roku został powołany do kadry Anglii U‑20 na mistrzostwa świata w Korei Południowej, które zakończyły się triumfem „Young Lions” – Anglia pokonała w finale Wenezuelę 1:0, zdobywając pierwszy w historii tytuł mistrza świata U‑20.
29 sierpnia 2020 po raz pierwszy został powołany do seniorskiej reprezentacji Anglii przez Garetha Southgate’a na mecze Ligi Narodów UEFA z Islandią i Danią. Zadebiutował 8 września 2020 w meczu z Danią w Kopenhadze (0:0), wchodząc z ławki rezerwowych w końcówce spotkania. Do końca 2020 roku rozegrał łącznie 5 meczów w reprezentacji Anglii.
Styl gry
Maitland-Niles jest piłkarzem bardzo wszechstronnym – może występować jako defensywny lub środkowy pomocnik, boczny obrońca po obu stronach boiska, wahadłowy, a nawet skrzydłowy. W Arsenalu opisywano go jako zawodnika obdarzonego dużą szybkością, energią i dobrą techniką, umiejącego grać zarówno w obronie, jak i w środku pola. Sam zawodnik w jednym z wywiadów podkreślał, że jego naturalną pozycją jest skrzydło, jednak w seniorskiej karierze najczęściej bywa wykorzystywany jako boczny obrońca lub środkowy pomocnik.
Arsène Wenger chwalił go jako szybkiego i silnego w pojedynkach „jeden na jednego” obrońcę z bardzo dobrym czasem reakcji, a Mick McCarthy – trener Ipswich Town – oceniał, że ma predyspozycje, by w przyszłości zostać czołowym piłkarzem Arsenalu.
Życie prywatne
Urodził się w Goodmayes w Londynie i wychowywał w Ilford we wschodnim Londynie. Jest pochodzenia jamajskiego – jego rodzice mają karaibskie korzenie, przez co w przeszłości pojawiały się spekulacje na temat ewentualnej gry dla reprezentacji Jamajki. Dorastał w rodzinie o skromnych warunkach materialnych, wychowywany przez samotną matkę wraz ze starszym bratem.
Osiągnięcia
Klubowe Arsenal Puchar Anglii: 2019/2020 Tarcza Wspólnoty: 2017, 2020 AS Roma Liga Konferencji Europy UEFA: 2021/2022 Olympique Lyon finał Pucharu Francji: 2023/2024
Reprezentacyjne Anglia U‑20 Mistrzostwo świata U-20: 2017
Statystyki kariery (aktualne na dzień 15 marca 2020) KlubSezonLigaLigaPuchar AngliiPuchar LigiEuropaSumaMeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramkiArsenal2014/15Premier League1010001030Ipswich Town (wyp.)2015/16Championship3012100–322Arsenal2016/17Premier League10303000702017/181501030902802018/1916120201013022019/20200501160321Ogólnie w karierze83 2 11 1 9 1 26 1 123 5
Przypisy
Bibliografia Ainsley Maitland-Niles na oficjalnej stronie Arsenalu
Kategoria:Reprezentanci Anglii w piłce nożnej Kategoria:Brytyjczycy pochodzenia jamajskiego Kategoria:Piłkarze Arsenalu F.C. Kategoria:Piłkarze Ipswich Town F.C. Kategoria:Piłkarze West Bromwich Albion F.C. Kategoria:Piłkarze AS Roma Kategoria:Piłkarze Southampton F.C.
Kategoria:Piłkarze Olympique Lyon Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1997 Kategoria:Reprezentanci Anglii U-20 w piłce nożnej Kategoria:Reprezentanci Anglii U-21 w piłce nożnej