thumb| Tablica wmurowana w ścianę Cytadeli Warszawskiej tuż za szczątkami szubienicy, na której w okresie zaborów ginęli bojownicy o wyzwolenie narodowe i przemiany społeczne. Tablica upamiętnia członków partii I Proletariat, straconych 28 stycznia 1886 r.,: Stanisława Kunickiego, Piotra Bardowskiego, Jana Pietrusińskiego i Michała Ossowskiego Jan Pietrusiński (ur. 22 czerwca 1864 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 28 stycznia 1886 w Warszawie) – polski tkacz, działacz ruchu robotniczego.
Imieniem proletariusza jest nazwana ulica na północy Katowic, w Częstochowie, Pabianicach oraz Zgierzu (wraz z dawnymi zakładami włókienniczymi i osiedlem jego imienia).
Życiorys Pochodził z patriotycznej rodziny. Jego dziadek Jan walczył w wojnach napoleońskich i powstaniu listopadowym, ojciec Teofil w powstaniu styczniowym.
Dorastał w Zgierzu, gdzie ukończył szkołę elementarną i rozpoczął pracę w fabryce A.G. Borsta jako tkacz. Podczas pracy w fabryce zaangażował się politycznie, przewodząc kołu partii Proletariat, do której wstąpił w 1882.
W roku 1884, z polecenia władz partyjnych, dokonał zamachu na oskarżanego o zdradę Franciszka Helszera. Aresztowany i sądzony w procesie dwudziestu dziewięciu działaczy partii Proletariat, który rozpoczął się 23 listopada 1885, został skazany na karę śmierci.
Wyrok wykonano przez powieszenie na stokach warszawskiej Cytadeli z dniem 28 stycznia 1886 roku.
Bibliografia
Biografia na stronie miasta Zgierz
Kategoria:Członkowie I Proletariatu Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Ludzie związani ze Zgierzem Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1886 Kategoria:Straceni w Królestwie Kongresowym Kategoria:Polacy – skazani na karę śmierci w Imperium Rosyjskim