Metyklotiazyd () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna benzotiadiazyny, tiazydowy lek moczopędny, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, blokujący symporter sodowo-chlorowy w kanaliku dystalnym.
Mechanizm działania Chlorotiazyd blokuje symporter sodowo-chlorowy w kanaliku dystalnym nefronu. Efektem jest hamowanie zwrotnego wchłaniania sodu, co powoduje zwiększone wydalanie sodu, chloru, wody, jonów wodorowych, potasowych i magnezowych oraz zmniejszone wydalanie jonów wapniowych.
Zastosowanie Metyklotiazyd jest stosowany w preparatach złożonych, w następujących wskazaniach: nadciśnienie tętnicze W 2016 roku metyklotiazyd nie był dopuszczony do obrotu w Polsce.
Działania niepożądane Profil bezpieczeństwa metyklotiazydu jest podobny do chlorotiazydu, jednakże działania uboczne występują rzadziej i mają mniejsze nasilenie.
Przypisy
Kategoria:ATC-C03 Kategoria:Benzenosulfonamidy Kategoria:Dihydroazyny Kategoria:Sultamy Kategoria:Tiazydy Kategoria:Związki chloroaromatyczne