Roman Szymański (ur. 4 maja 1993 w Kostrzynie) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) i brazylijskiego jiu-jitsu (czarny pas) oraz bokser. Brązowy medalista Mistrzostw Polski w boksie z 2012 i 2013. Były mistrz FEN w wadze lekkiej z 2016. Od tego samego roku związany z organizacją KSW, w której zajmuje 8. miejsce w oficjalnym rankingu wagi lekkiej.
Początki w sportach walki W wieku 12 lat ojciec zawiózł go na pierwszy trening MMA. W miejscu, w którym trenował, po kilku tygodniach całość została rozbita na grupy specjalizujące się w brazylijskim jiu-jitsu i boksie. Szymański trenował zarówno te dwie dyscypliny. Wraz z ojcem dzielili pasję w sportach walki i razem oglądali różne gale. Już jako junior, mając ok. 15 lat, odnosił swoje pierwsze sukcesy w BJJ. Z czasem zaczął wygrywać również w boksie. Jeżdżąc na wszystkie zgrupowania, chcąc nie chcąc, musiał sobie odpuścić grappling. Szymański w dyscyplinie pięściarskiej został dostrzeżony i trafił najpierw do kadry Wielkopolski, a następnie do kadry Polski. Stąd skupił się mocno na boksie. W kadrze Polski walczył jako kadet, junior i młodzieżowiec. Jeździł na zawody i zdobywał medale. Po tym jednak jak wziął udział, już jako młodzieżowiec, w mistrzostwach Polski, definitywnie skończył z boksem. W wieku 18 lat ciągnęło go ponownie do grapplingu i pójścia w kierunku zawodnika mieszanych sztuk walki. Boks natomiast jak sam mówi, zniechęcił go z powodu sposobu sędziowania walk.
Kariera MMA Początki kariery 24 marca 2013 roku mając niespełna 19 lat zadebiutował w zawodowym MMA, przegrywając wówczas z doświadczonym Grzegorzem Trędowskim przez poddanie kimurą w pierwszej rundzie.
Dwie kolejne walki stoczył podczas gal Wieczór Sportów Walki 7 i 8. Pierwszą przegrał przez nokaut kolanem z Łukaszem Kaśniewskim, a następnie wygrał po trzech rundach decyzją jednogłośną z Arturem Bieleckim.
19 kwietnia 2014 podczas XFS: Night of Champions 6 techniczne znokautował ciosami w parterze byłego kick-boksera, Sebastiana Rajewskiego.
Podczas gali PLMMA 37, która odbyła się 27 czerwca 2014 w Białej Podlaskiej, poddał duszeniem zza pleców w drugiej rundzie Rosjanina Lamberda Achiadowa.
25 października 2014 na gali Runda 4 pokonał na pełnym dystansie rundowym (3 rundy po 5 minut) Aleksandra Georgasa.
17 stycznia 2015 podczas Time of Masters zmusił do poddania się tzw. gilotyną w trzeciej rundzie Jacka Krefta.
FEN Następnie podpisał kontrakt z Fight Exclusive Night na cztery pojedynki, z których 3 wygrał jednogłośnymi decyzjami sędziów punktowych, pokonując kolejno Pawła Kiełka na FEN 8: Summer Edition (31.07.2015), Adama Golonkiewicza na FEN 9: Go For It (07.11.2015) oraz Mariana Ziółkowskiego na FEN 11: Warsaw Time (19.03.2016). Szymański za swoje zwycięskie pojedynki był trzykrotnie nagradzany bonusami finansowymi w kategorii walka wieczoru, a po zwycięstwie nad Ziółkowskim zdobył pas mistrzowski FEN w wadze lekkiej, stając się pierwszym w historii mistrzem federacji tej kategorii wagowej. Ostatnią walkę dla FEN przegrał z Joiltonem Santosem. Brazylijczyk odebrał pas mistrzowski Polakowi po trzech pełnych rundach werdyktem jednogłośnym.
2 kwietnia 2016 podczas gali rozdania "Heraklesów" na Stadionie Narodowym w Warszawie został dwukrotnie nagrodzony statuetką, w kategoriach – Odkrycie roku, jako obiecujący przyszłość zawodnik MMA oraz w drugiej kategorii – Walka roku, za pamiętny pojedynek z Adamem Golonkiewiczem.
Problemy kontraktowe z FEN oraz przejście do KSW 1 grudnia 2016 najlepsza polska organizacja w Polsce, Konfrontacja Sztuk Walki, ogłosiła za pomocą mediów społecznościowych walkę Romana Szymańskiego z Sebastianem Romanowskim na galę KSW 37: Circus of Pain. Tego samego dnia Prezes FEN – Paweł Jóźwiak na Twitterze zakomunikował, że Szymański ma wciąż obowiązujący kontrakt z jego organizacją i sprawę skieruje do sądu, w związku ze złamaniem obowiązującej zawodnika umowy. Szymański mimo wszystko zawalczył na KSW 37 w krakowskiej Tauron Arenie, zwyciężając technicznym poddaniem z Romanowskim w trzeciej rundzie. Kilka dni później walka została nagrodzona bonusem w kategorii Walka wieczoru. Po nowym roku federacja Fight Exclusive Night w specjalnym oświadczeniu poinformowała o nałożeniu na Szymańskiego kary pieniężnej (60 tysięcy złotych), w związku z naruszeniem przez zawodnika obowiązującej go umowy zawartej z organizacją FEN.
7 kwietnia 2017 na studyjnej gali KSW 38: Live in Studio pokonał jednogłośną decyzją sędziowską po trzech rundach byłego mistrza PLMMA w wadze lekkiej, Brazylijczyka Denilsona Nevesa.
23 grudnia 2017 na gali KSW 41: Mańkowski vs. Soldić, która odbyła się w katowickim Spodku, przegrał na pełnym dystansie rundowym z byłym mistrzem KSW w wadze piórkowej, Marcinem Wrzoskiem. Walka po gali została doceniona bonusem finansowym za najlepszą na tej gali.
Niecały rok później na gali KSW 46: Narkun vs. Khalidov 2, która odbyła się 1 grudnia 2018 w Gliwicach, wypunktował jednogłośnie Brazylijczyka Daniela Torresa. Kilka dni później Szymański ponownie wraz z rywalem został doceniony bonusem za najlepszą walkę wieczoru gali.
27 kwietnia 2019 na KSW 48: Szymański vs. Parnasse w Lublinie przegrał walkę o tymczasowy pas mistrzowski wagi piórkowej, ulegając przez TKO w drugiej rundzie niepokonanemu Francuzowi Salahdine’owi Parnassowi.
Na chorwackiej gali KSW 51: Croatia w Zagrzebiu (9 listopada 2019) pokonał jednogłośną decyzją zawodnika z Czarnogóry Miloša Janičicia.
11 lipca 2020 na gali KSW 53: Reborn w Warszawie zwyciężył przez TKO w trzeciej rundzie, ubijając w parterze ciosami z krucyfiksu byłego mistrza Finał Fight Championship, Chorwata Filipa Pejicia. Po gali starcie obu zawodników nagrodzono bonusem za najlepszą walkę wieczoru.
19 grudnia 2020 podczas KSW 57: De Fries vs. Kita, która odbyła się w Łodzi, przegrał walkę o pas mistrzowski KSW w wadze lekkiej przez TKO w czwartej rundzie z byłym rywalem Marianem Ziółkowskim, po celnym kopnięciu na wątrobę oraz dobijających ciosach.
Podczas gali KSW 61: To Fight or Not To Fight, która odbyła się w Gdańsku, dnia 5 czerwca 2021 powrócił na tor zwycięstw, wygrywając na pełnym trzy-rundowym dystansie z Belgiem Donovanem Desmae. Pojedynek nagrodzono bonusem za walkę wieczoru.
12 grudnia 2021 podczas KSW 65: Khalidov vs. Soldić w Gliwicach zwyciężył przez TKO w drugiej rundzie z byłym mistrzem czesko-słowackiej organizacji Oktagon MMA, Mateuszem Legierskim.
18 czerwca 2022 w Toruniu na KSW 71: Ziółkowski vs. Rajewski zawalczył z nowo zakontraktowanym Mołdawianinem Valeriu Mircea. Walka zakończyła się po pierwszej rundzie zwycięstwem Szymańskiego przez TKO, po dominacji na rywalu z Mołdawii, który nie był zdolny wyjść do drugiej odsłony.
Na gali XTB KSW 78: Materla vs. Grove 2, do której doszło 21 stycznia 2023 w hali Netto Arena w Szczecinie, zmierzył się w debiutującym w KSW Gruzinem Raulem Tutaraulim. Szymański szybko uporał się z faworyzowanym rywalem, poddając go balachą w pierwszej rundzie. Trzy dni po tej gali KSW dodatkowo nagrodziło Szymańskiego bonusem za najlepsze poddanie wieczoru.
24 kwietnia 2023 ogłoszono, że podpisał nowy kontrakt z organizacją KSW. W tym samym dniu do rozpiski gali XTB KSW 83: Colosseum 2, która odbyła się 3 czerwca na Stadionie Narodowym w Warszawie dodano pojedynek rewanżowy Szymańskiego z Valeriu Mirceą. Wyrównaną i pełną zwrotów akcji batalię po trzech rundach niejednogłośną decyzją sędziowską (29-28, 28-29, 29-28) zwyciężył tym razem Mołdawianin.
14 października 2023 podczas gali KSW 87: Stošić vs. Martínek w czeskim Trzyńcu zmierzył się z lokalnym bohaterem, Leo Brichtą. Niespodziewanie po dwóch pierwszych, wygranych rundach przegrał przez TKO w ostatniej odsłonie. Pełną akcji konfrontację pomiędzy zawodnikami nagrodzono bonusem za najlepszą walkę wieczoru.
Podczas gali KSW 95: Wikłacz vs. Przybysz 5, która rozegrała się 7 czerwca 2024 w Olsztynie, stoczył walkę z nr 7. rankingu KSW dywizji lekkiej, Marcinem Heldem. Uległ rywalowi jednogłośnie na kartach punktowych.
Kolejną walkę miał stoczyć 8 marca 2025 na gali XTB KSW 104: Kuberski vs. Romanowski w Gorzowie Wielkopolskim. Jego rywalem miał być Maciej Kazieczko. Szymański na dzień przed galą musiał wycofać się z walki z powodu zakażenia na nodze.
Po nieco ponad rocznej przerwie stoczył walkę z byłym mistrzem FEN wagi piórkowej, Kacprem Formelą. Do starcia doszło na gali XTB KSW 107, która odbyła się 14 czerwca 2025 w gdańsko-sopockiej Ergo Arenie. Pod koniec pierwszej rundy znokautował rywala, powracając na zwycięskie tory. Szymański po raz pierwszy otrzymał od organizacji bonus w kategorii nokaut wieczoru.
Oczekiwano, że pięć miesięcy później podczas gali XTB KSW 112 w Szczecinie zmierzy się po raz trzeci z Valeriu Mirceą. Na osiem dni przed tym wydarzeniem federacja KSW poinformowała kibiców, że Szymański doznał kontuzji kolana, a Mircea poznał nowego rywala. Ostatecznie trylogia Szymańskiego z Mirceą została przeniesiona na galę XTB KSW 118: Kuberski vs. Michalski, która odbyła się 16 maja 2026 w Kaliszu. Przegrał walkę w drugiej rundzie przez techniczny nokaut po otrzymaniu od Mołdawianina ciosu łokciem, a następnie został zasypany ciosami pięściami w parterze.
Osiągnięcia Mieszane sztuki walki Fight Exclusive Night 2016: Mistrz FEN w wadze lekkiej Bonus za walkę wieczoru (trzy razy) vs. Paweł Kiełek (2015), Adam Golonkiewicz (2015), Marian Ziółkowski (2016) Herakles 2016: Herakles w kategorii Odkrycie Roku z 2015 2016: Herakles w kategorii Walka Roku z 2015 vs. Marian Ziółkowski
Konfrontacja Sztuk Walki Bonus za walkę wieczoru (sześć razy) vs. Sebastian Romanowski (2016), Marcin Wrzosek (2017), Daniel Torres (2018), Filip Pejić (2020), Donovan Desmae (2021), Leo Brichta (2023) Bonus za walkę poddanie wieczoru (raz) vs. Raul Tutarauli (2023) Bonus za nokaut wieczoru (raz) vs. Kacper Formela (2025) Boks 2009: III miejsce w Pucharze Polski Kadetów (Rydzyn 2009) kat. 66 kg 2009: I miejsce w III Memoriale Bokserskim im. Z.Szułczyńskiego i M.Akonoma (Zbąszyń 2009) 69 kg 2010: Mistrz Wielkopolski Juniorów (Złotów 2010) kat. 64 kg 2010: III miejsce w Pucharze Polski Juniorów (Ostrołęka 2010) kat. 69 kg 2010: I miejsce w Memoriale Bokserskim im. Bolesława Gajnego (Poznań 2010) kat. 69 kg 2010: I miejsce w Turnieju Starosty i Prezesa K.S. Stella Gniezno (Gniezno 2010) kat. 69 kg 2011: III miejsce w Mistrzostwach Polski Juniorów (Lublin 2011) kat. 69 kg 2011: Mistrz Wielkopolski Juniorów (Poznań 2011) kat. 69 kg 2012: III miejsce w Młodzieżowych Mistrzostwach Polski (Radom 2012) kat. 69 kg 2012: I miejsce w Grand Prix Polski w boksie amatorskim (Grudziądz 2012) kat. 69 kg 2012: III miejsce na Mistrzostwach Polski w Boksie Seniorów w kat. do 69 kg (półśrednia) 2013: III miejsce na Mistrzostwach Polski w Boksie Seniorów w kat. do 69 kg (półśrednia) 2013: I miejsce w Drugim Grand Prix Polski (Gdańsk 2013) kat. 69 kg
Grappling 2008: I miejsce w Pucharze Wybrzeża ADCC Submission Fighting (Kołobrzeg 2008) kat. Junior 2008: III miejsce w Mistrzostwach Polski w Jiu Jitsu Brazylijskim (Zgierz 2008) kat. Junior 2009: III miejsce w turnieju “Perfect Harmony Cup 2” (Koźmin Wlkp 2009) kat. Junior 2009: III miejsce w Pucharze Polski ADCC Submission Fight (Warszawa 2009) kat. Junior 2009: I miejsce w Mistrzostwach Europy w Jiu Jitsu Brazylijskim (Genewa 2009) kat. Junior 2009: I miejsce w Mistrzostwach Europy w Jiu Jitsu Brazylijskim (Genewa 2009) kat. Junior 2009: II miejsce w Mistrzostwach Mazowsza ADCC Submission Fighting (Warszawa 2009) kat. Junior 2009: I miejsce w Mistrzostwach Polski ADCC Submission Fighting (Szczecin 2009) kat. Junior 2010: III miejsce w Otwartych Mistrzostwach Europy IBJJF w Jiu Jitsu Brazylijskim (Lizbona 2010) kat. Junior 2010: I miejsce w Mistrzostwach Polski ADCC Submission Fighting (Szczecin 2010) kat. Junior 2010: I miejsce w Pucharze Wybrzeża ADCC Submission Fighting (Kołobrzeg 2010) kat. Junior 2010: III miejsce w Mistrzostwach Polski ADCC Submission Fighting (Szczecin 2010) kat. Zaawansowani