Plac Adama Asnyka w Poznaniu – plac o wymiarach 70 × 80 metrówMarian Golka, Place miejskie Poznania, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/1983, s. 67, ISSN 0137-3552., zlokalizowany w Poznaniu, w centrum Jeżyc, nieopodal Rynku Jeżyckiego.
Historia Plac wytyczono w 1910 jako miejsce wypoczynku i rekreacji dla mieszkańców dynamicznie się wówczas rozwijających Jeżyc (większość parcel zabudowano w tym rejonie do 1918).
Położenie i architektura Plac umieszczony jest stycznie do ul. Słowackiego i Asnyka. Bok dłuższy ułożony jest na osi północ-południe. Pierzeje placu są zwarte, ukończone i urbanistycznie jednorodne, zabudowane kamienicami z początku XX wieku. Szczególnie interesująca architektonicznie jest zajmująca dwie parcele kamienica z 1936 wzniesiona przez Józefa Jarysza na planie rozwartej litery L. Ścięcie narożnika południowo-wschodniego przez ten budynek uwypukla walory jego przestrzeni, jako domkniętego wnętrza miejskiego. W modernistycznej bryle kamienicy uzyskano efekt ekspresyjnej gry płaszczyzn i kontrastów światłocieniowych. Plac ma charakter intymny, mieszcząc w swym wnętrzu plac zabaw dla dzieci.
Na placu (od ul. Słowackiego) stoi głaz pamiątkowy ku czci darczyńców prywatnego ogrodu (Janowi i Weronice z Jeskich Kosickim) na cele miejskie i powstanie placu. Głaz postawiono w 2012 z inicjatywy lokalnych mieszkańców Jeżyc. Tablica zawiera cytat z Adama Asnyka: Dla serc szlachetnych największą rozkoszą, gdy drugim radość przynosząNapis in situ..
Zobacz też Dom Tramwajarza, kamienica przy ul. Reja 2, zajezdnia tramwajowa przy ulicy Gajowej, dawny budynek UAM przy ul. Słowackiego 20, szkoła przy ul. Słowackiego 54/60 – w pobliżu
Przypisy
Asnyka Kategoria:Jeżyce Kategoria:Adam Asnyk