thumb|240px|Widok z Małego Kościelca thumb|240px|Czarne Ściany i Sieczkowe Turnie, widok od wschodu
Sieczkowe Turnie – trzy turnie we wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich. Znajdują się między Czarnymi Ścianani a Granatami. Od Czarnych Ścian oddziela je Zadnia Sieczkowa Przełączka (ok. 2210 m), od Granatów Sieczkowa Szczerba (ok. 2210 m). Dawniej nie posiadały nazw. Wprowadził je dopiero w 2013 r. Władysław Cywiński. Upamiętnił w ten sposób dawnego przewodnika tatrzańskiego – górala Macieja Gąsienicę Sieczkę, pierwszego zdobywcę wielu szczytów tatrzańskich. Maciej Sieczka także jako pierwszy 19 września 1867 r. przeprowadził przez Granaty turystów Eugeniusza Janotę i Bronisława Gustawicza. Tych trzech ludzi należy uznać za pierwszych znanych zdobywców Sieczkowych Turni, czy byli jednak w ogóle pierwsi – nie wiadomo, na Zadnim Granacie znaleźli bowiem skórki pomarańczy.
Od zachodniej strony (z Dolinki Koziej) widoczne są dwie Sieczkowe Turnie: Zadnia i Skrajna, i to tylko jako słabo rozróżnialne garby grzbietu. Natomiast od wschodniej strony, do Dolinki Buczynowej Sieczkowe Turnie opadają potężną ścianą o wysokości około 350 m i są wyraźnie oddzielone od Granatów i Czarnych Ścian. Trzecia z tych turni, Pośrednia Sieczkowa Turnia widoczna jest tylko od strony tej dolinki. Znajduje się w masywie Skrajnej Sieczkowej Turni, oddzielona od niej siodełkiem. W grani Sieczkowych Turni w kolejności od zachodu na wschód wyróżnia się: Zadnia Sieczkowa Przełączka (ok. 2210 m) Zadnia Sieczkowa Turnia (ok. 2220 m) Wyżnie Sieczkowe Siodełko (ok. 2215 m) Skrajna Sieczkowa Turnia (ok. 2220 m) Niżnie Sieczkowe Siodełko (ok. 2195 m) Pośrednia Sieczkowa Turnia (ok. 2205 m) Sieczkowa Szczerba (ok. 2210 m). Sieczkowymi Turniami prowadzi szlak Orlej Perci, ale nie ich granią, lecz kilka-kilkanaście metrów poniżej wierzchołków po zachodniej stronie (nad Dolinką Kozią). Tylko w jednym miejscu – na Sieczkowej Szczerbie wyprowadza on na grań. Wschodnie ściany Sieczkowych Turni są natomiast obiektem wspinaczkowym taterników. Są w nich filary i żleby, najwybitniejsze z nich to Filar Biela i Komin Sawickiego – częściowo komin, częściowo żleb. Poprowadzono w nich 5 dróg wspinaczkowych: przez Komin Sawickiego (III stopień trudności) przez Komin Sawickiego, wariant (IV) drogą Zdzitowieckiego (V-) drogą Mączki (V) Filarem Biela (V).
Przypisy
Kategoria:Turnie i skały polskich Tatr Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich Kategoria:Tereny wspinaczkowe